Gemeentesinterklazen

Nu al iets over St. Nicolaas hoor ik u al licht geïrriteerd denken. Dat komt door een berichtje in de Telegraaf. Daarin stond dat de personeelsvereniging van de gemeente Ede zo’n 10.000 euro subsidie krijgt voor het organiseren van een sinterklaasmiddag. Het bleek echter een onjuiste weergave te zijn en is intussen in de media rechtgezet.

Maar het zette mij wel aan het denken. Ik zie dan ook mogelijkheden dat de gemeente niet alleen het goed-heilig-feest viert met eigen personeel en kinderen, maar ook met anderen. Dat de lokale overheid ook iets gaat doen voor jeugdigen die door bepaalde omstandigheden geen gedegen Sinterklaasfeest kunnen vieren.

Namelijk het van kracht laten worden van de Wet Opsporing Premature Sint Activiteiten (WOPSA) en het aanstellen van een (tijdelijke) ambtenaar die de naleving gaat controleren. Elke Edese winkel die voor 1 december Sinterklaas gerelateerde artikelen in de verkoop heeft moet streng worden bestraft. Bij de eerste overtreding volgt volledige inbeslagname en bij een tweede maal een fikse geldboete.

Dit levert de gemeente meer dan voldoende snoepgoed op om voor menig kind iets te regelen. Verder kan uit de boetepot een veelvoud aan Sinterklazen en zwarte Pieten worden ingehuurd. De middenstand, die er al heel veel aan verdient, betaalt dus voor dit alles. Vol verwachting klopt mijn hart en ik zeg dan ook: Politiek Ede - hopsa met die wopsa!

En verder wil ik voor 1 december (met deze datum kan nog geschoven worden) niets meer over Sinterklaas horen.

John Doe

Balanceren tussen hoop en vrees. Dat deed de familie, z’n verloofde, vrienden en mensen uit het dorp. Hij zou gaan trouwen en later het bedrijfje van z’n vader overnemen. De toekomst lag open. Maar de euforie verstomde toen de militaire oproep een onomkeerbare werkelijkheid betekende. Eigenlijk nooit z’n woonplaats verlaten maar nu onder de wapenen.

Op weg om een einde te maken aan de opmars van het grote fascistische monster. Maar amper geland op Nederlandse bodem was de oorlog al klaar met hem. Ergens tussen Arnhem en Ede werden al z’n idealen wreed in een keer in de kiem gesmoord. Zand en heide onttrokken hem voortaan aan een eervolle terugkeer naar een Engels kerkhof. Het vurig verlangen bij de achterblijvers om toch ook zijn laatste rustplaats te mogen kennen werd maar niet beantwoord.

Langzamerhand stierven ook zij zonder het ooit te weten. 68 jaar later zorgde een piepende metaaldetector dat zijn dood toch nog iets gestalte kreeg. Daar waar de paarse dopheide welig tiert gaf de aarde onlangs deze anonieme soldaat prijs. Hij was onderdeel van een zwaarbevochten vrede. Die er nu nog steeds voor zorgt dat wij in vrijheid over de Ginkelse hei kunnen wandelen.

Dat we mogen denken en zeggen wat in ons op opkomt. Dat we onlangs konden stemmen. Maar ook de vrijheid om te vinden dat we de oorlog maar eens moeten laten rusten omdat het al weer (te) lang geleden is. Dit alles dankzij die vele bekende maar ook naamloze soldaten. Deze John Doe was er één van. Onbekend maar eens intens bemind.

Deze column is geschreven naar aanleiding van dit bericht.

Blikveld

Vorige week donderdag werd Ede opgeschrikt door een ernstig voorval. Kinderen vonden n.l. op één van de Kernhemse speelveldjes een verfrommeld blikje waar een energiehoudend drankje had ingezeten. Het is door de dader waarschijnlijk achteloos van zich afgeworpen. Zelfs omroep Gelderland TV maakte er melding van. De politie heeft deze zaak hoog opgenomen en is bezig met een grootschalig buurtonderzoek.

Hopelijk wordt de schuldige op korte termijn gepakt en aan justitie voorgeleid. Helaas, dit is slechts pure utopie. Hoe anders toch de werkelijkheid! Zwerfvuil lijkt een maatschappelijk geaccepteerd verschijnsel. Ook in Ede bevatten bermen, plantsoenen en bosjes allerlei verpakkingsmaterialen. Blijkbaar is het voor sommigen de normaalste zaak om overbodig geachte zaken ter plekke los te laten.

Soms zijn er hier en daar wat initiatieven om er iets aan te doen. Zo gingen leden van een politieke partij onlangs zwerfvuil opruimen. Een poosje geleden was zo iets ook al op touw gezet door mensen van een kerkelijke gemeente. Zelf trek ik ook wel eens met de kliko door de buurt. Binnenkort is het ‘Keep it clean day’ waar de ACV in onze regio ook aan meewerkt.

Basisscholen zijn in Ede zijn dan ook opgeroepen om op 21 september mee te doen aan dit grootschalig opruimproject. Geweldig… actie en educatie in één (les) pakket. Dat ons blikveld op zwerfafval niet alleen opruiming maar ook voorkoming mag betekenen. Dat we daar maar veel energie in steken. En die hoeft echt niet uit een blikje te komen.

Overdenking Bij Uitslag...

Op het moment dat ik dit schrijf doe ik dat op de prognose van de uiteindelijke uitslag van de tweedekamer verkiezingen. Er zal hier en daar nog wel een zetel verschuiven maar de grote lijn staat vast.

Het strategische stemmen heeft gewonnen. Dat stemt mij eigenlijk niet tot vreugde. Op het laatste moment besluiten dus hele ‘volkstammen’ om toch anders te gaan stemmen dan ze zich hadden voorgenomen. Ik noem mij zelf een loden- of betonnen kiezer. Het staat nu al vast op welke partij ik de volgende keer ga stemmen (mits er hele rare dingen gebeuren).

Ik ga voor een bepaalde koers, ideologie, vastomlijnd idee hoe je de samenleving inricht of hoe je het maar noemt. Maar blijkbaar is dat een uitstervende soort stemmer aan het worden. De roep om peilingen een aantal weken voor de verkiezing te verbieden begrijp ik dan ook wel. Maar goed het politieke slachtveld is daar nu en ik troost mij dan maar met de gedachte dat we gelukkig wat hebben te kiezen en dat er diversiteit is. Dat is in bijvoorbeeld Noord-Korea wel heel anders…

Bezorging

Ha fijn… daar bent u. Dit is niet altijd vanzelfsprekend heb ik gemerkt. Daar wil ik het eventjes over hebben. Dat wij elkaar soms niet op deze plek ontmoeten kan het gevolg zijn van een gebundeld pakket kranten ergens in een Edese vijver. Uit eigen ervaring, en wat ik van anderen hoor, is de bezorging van (regio) kranten niet overal optimaal.

Wat is er toch aan de hand? Heeft dit te maken met een afnemend gevoel van verantwoordelijkheid? Is de ethiek om alles verzorgd af te handelen afwezig bij sommige van de (jeugdige) bezorgers? Ik zie een algemene tendens van steeds meer - minder betrokken zijn bij werk. In bepaalde winkels/zaken lijkt het personeel er soms wel op geselecteerd te worden. Of heb ik het nu mis?

De bezorging van kranten en post is in ieder geval lang niet meer wat het wel is geweest. Nu heeft mijn vader in z’n jeugd een soort van ‘trauma’ opgelopen bij het rondbrengen van kranten. “Pak alle werk dat je kunt krijgen als je maar geen krantenbezorger wordt. Dan krijg je het geld zo wel van mij!” hield hij alle gezinsleden voor.

Nu zou ik niet graag willen dat maar één van jullie verstoken blijft van mijn columns of die van mijn collega’s. Ik voel eigenlijk dan ook een hele sterke drang om deze krant (en die andere) overal in de gemeente Ede, daar waar de bezorging faalt, zelf te gaan bezorgen. Maar ja… mijn vader heeft dit mij lang geleden eigenlijk min of meer verboden.

Ik zal hem toch maar eens gaan bellen wat het mij nu oplevert als ik er dan toch maar van afzie…

Stemadvies

Ons politieke systeem is verre van ideaal. Neem alleen al die in Ede. B&W wil niet echt optreden tegen het buitensporige salaris van de Permar directeur. Ze veegt het breed gedragen bezwaar tegen het spoorplan van tafel. Om te kijken waar verder bezuinigd kan worden doet de raad dat achter gesloten deur.

Ook ‘kwalijke’ zaken in de nationale politiek zijn gemakkelijk op te lepelen. Maar bedenk bij dit alles wel dat het heel veel slechter kan. Ons systeem is bij lange na niet perfect, maar wel het beste van alle bedenkelijke soorten die er zijn. We hebben in ieder geval wat te kiezen en dat kan wereldwijd niet overal gezegd worden. Alleen daarom al zijn wij moreel verplicht te gaan stemmen!

Maar helaas is niet iedereen daar van overtuigd. Ik wil hierbij dan ook een oproep doen aan hen die absoluut niet van plan zijn te gaan of helemaal niet weten op wie te stemmen. Doorbreek dit eens en ga! Zoek net zolang op de kandidatenlijst totdat één van de plaatsen uit de gemeente Ede is gevonden. Stem vervolgens op bijbehorende naam.

Aan de morele plicht is nu voldaan. Zo kunnen er wellicht kandidaten uit onze gemeente met voorkeurstemmen in de 2e kamer plaatsnemen. Want als er zo een opkomst van tegen de 100% wordt gehaald is dat geweldig voor de bruisende beeldvorming. Dan kan men in Den Haag echt niet om Ede heen en hebben wij een aantal mensen in de kamer om dat allemaal te ‘be-lobby-en’.

Uit naam van de (lokale) democratie hoop ik dat het 12 september ronduit druk op de Edese stembureaus wordt.

Ontwilderde Stemming

Henk?

Jaaaa...

Ga je nu nog stemmen of niet?

Hè?

Doe die Telegraaf eens even weg man!
Ik vroeg of je nog gaat stemmen?

Ik denk het niet Ingrid.

Hoezo niet?

Weet je nog dat Wilders de vorige keer al één dag na de verkiezingen zei dat de AOW geen breekpunt meer was!

Oh... ja, dat was ook zo geloof ik.

Ja, en wat hebben ze op m'n werk grappen gemaakt over die zogenaamde ca-vi-a politie. Nee, ik hoef deze keer niet zo nodig.

Maar dat van die 130 kilometer op de snelweg is er wel mooi gekomen toch?

Mmmm... maar hebben wij daar nu zoveel aan dan? Als wij naar Arno en Greet gaan kunnen we alleen op dat stuk snelweg bij dat nieuwe wegrestaurant even wat harder. Maar met al die verkeerslichten bij hen in de wijk ben je de tijdswinst al weer kwijt. Nee, ik ga toch maar niet deze keer.

Maar wil je dan dat ze in Brussel alles over ons te zeggen hebben?

Ach.. of het uit Brussel komt of uit Den Haag. De hoge heren doen toch wel wat ze willen. En weet je wat... dat gedoe over de islam en zo. Laatst dacht ik nog eens wat voor last hebben wij eigenlijk van die mensen? Die mensen hier tegenover ons zijn aardige lui. En van collega Mo kreeg ik laatst nog een zak vol groenten uit z'n volkstuintje. Maar ik wil nu verder lezen. Kun jij niet 'De TV Show' of zo gaan kijken Ing?

Even serieus Henk... ik ben wel van plan te gaan.

Nou dan ga je toch!

Ja... maar ik weet ik ook niet op wie ik zal gaan stemmen. Ik heb nog wel gedacht aan de SP. Maar volgens Rutte is dat zo'n beetje het ergste wat ons land kan overkomen.

Hè, wat is erg?

Een kabinet met Roemer aan het hoofd! Die gaat voor Sinterklaas spelen hoorde ik laatst iemand zeggen.

Nou, liever dat ze onze zakken vullen dan die van de banken of van de Grieken, maar ik ga echt niet stemmen.

Ik weet het het ook niet meer. Trouwens Henk... ik sprak vorige week met dat vrouwtje in de buurtsuper. Je weet wel die hier al eens aan de deur is geweest. Ze komt uit Iran of Irak komt of zo iets. Die gaat altijd stemmen waar het ook voor is zei ze. Alleen al dat er wat valt te kiezen is reden voor haar om te gaan. Ze vindt dan ook dat elke Nederlander dat moet doen.

Wat zeg je?

Laat maar Henk. Hoe laat begint dat programma ook al weer?

Veiligheid (Boven Alles)

Het was in de nachtdienst. De claxon en het beeldscherm gaven aan dat een transportschroef thermisch was gestopt. Ik ging ter plekke kijken en ontdekte een stuk touw om het einde van de as. Hierdoor was een verstopping ontstaan.

Ik pakte een mes en begon te snijden. Amper begonnen sloeg opeens de aandrijfmotor aan. Snel trok ik mijn hand terug. Dat ging dus maar net goed. Door de adrealinestoot, als gevolg van de hevige schrik, snelde ik terug.

Wie was de boosdoener? Het hele systeem kon van z’n levensdagen nooit starten. Eerst moest de schroef thermisch hersteld worden in de laagspanningsruimte en verder was er een startcommando nodig. Het bleek mijn chef te zijn. Hij had de storing gezien en op eigen initiatief de zaak zonder verder overleg afgehandeld. Ik heb hem op zijn foute actie gewezen. Mijn precieze woordkeuze zal ik jullie besparen.

Ik ging natuurlijk ook niet geheel vrijuit. Ik had de werkschakelaar op de 0-stand moeten zetten. Dan zou het allemaal nooit kunnen gebeuren. Maar ja, ik was toch maar alleen aanwezig en had niet gerekend op een ‘hulpvaardige’ passant die nacht. Inderdaad… een ongeluk zit soms in een klein en heel onverwacht hoekje.

Veiligheid is doorgaans onderhevig aan verschillende aspecten. Allereerst moet de installatie waar je als operator aan werkt dat zijn. Verder moet het eigen handelen er op gericht zijn. Tenslotte heb je nog met de goede houding hierin van anderen te maken. En bij het ontbreken van één van deze drie is de kans op een ongeval/letsel al heel sterk aanwezig. Gelukkig heeft niet elk falen direkte gevolgen.

Het gaat in de praktijk toch ook heel vaak nog net goed. Laten we dan met elkaar afspreken dit soort gebeurtenissen tot leermomenten te rekenen. Dat we daardoor onze bewustwording blijven voeden. Want de systemen waar operators mee werken kunnen nog zo veilig zijn… de menselijke factor is en blijft de vaak de grote boosdoener bij ongevallen.

Deze column is bestemd voor het VAPRO Magzine.

Proosdijpark

Soms leg ik de woon-werkafstand lopend af. Dat kost mij twee keer een half uur. Die tijd vul ik dan ook graag met het luisteren naar muziek via een mp3-speler. Ik integreer vrijwel altijd het Proosdijpark in mijn route. Zo rond half acht in de ochtend kom ik dan mensen tegen die daar hun hond uitlaten. Ik zie een iemand in een slaapzak liggen bij de waterkant die waakt over een viertal hengels.

Ik aanschouw platgetrapte blikjes, lege wietzakjes en ander verpakkingsmateriaal dat aan een carrière als zwerfvuil is begonnen. Onlangs heb ik hier, tijdens de lunchpauze, een zogenaamd uitprobeerconcert van een bekende Edese liedjesschrijver meegemaakt. Het is dus een multifunctioneel park waar Edenaren van diverse pluimage gebruik van maken.

Nu stoor ik mij wel aan de naam Victoria Vesta park die sommigen (ook in de media) in de mond nemen. Ik snap de associatie wel maar heb hier toch wel moeite mee. Het nabijgelegen gebouw waakt zondermeer 24 uur per dag over het park en lijkt een blijvertje. De naamgever daarentegen is slechts een passant. Want intussen heeft een andere grote verzekeringsmaatschappij de zaak al weer overgenomen.

Laten we a.u.b. historische namen blijven gebruiken om zaken in Ede te benoemen! Er zijn ook plannen voor een groot stadspark in het centrum. Ik hoop dan ook van harte dat de commercie helemaal geen rol gaat spelen in de naamgeving. Duik dus in de geschiedenis van Ede. We leven al in een maatschappij met te veel zaken die ‘mede mogelijk gemaakt zijn door…’

Gedrocht

Waar de Krommesteeg en de Lunterseweg elkaar raken krijgt HET gestalte. In vrij korte tijd wordt daar een gigantisch kerkgebouw uit de grond gestampt. Waar in andere plaatsen vaak kerkgebouwen een andere bestemming krijgen, of zelfs afgebroken worden, vindt hier in Ede nog nieuwbouw plaats.

Maar bij het passeren van dit Godshuis in wording word ik niet vrolijk. Architectonisch gezien spreekt het helemaal niet tot de verbeelding. Sterker nog… het is ronduit een gedrocht!

Kijk, dat je als kerk er theologisch orthodoxe opvattingen op nahoudt is nog daar aan toe. Persoonlijk ga ik hierin ook niet geheel vrijuit. Maar probeer in ieder geval bij kerkbouw toch wat vernieuwender te werk te gaan. Leg toch wat meer fantasie en verbeeldingskracht aan de dag.

De leden van deze kerkelijke gemeente hebben doorgaans grote affiniteit met een bepaalde politieke partij die een voorstander is van een verbod op het bouwen van moskeeën. Maar qua architectuur had men beter een kijkje kunnen nemen bij de moskee aan de Peppelensteeg. Die is toch veel spannender en boeiender dan het blok beton wat er nu komt.

Straks zal er aan de binnenkant van het gebouw voor eigen parochie worden gepreekt. Dat is een zaak van het hart. De buitenkant is voor het oog. Beter was het geweest om bij het ontwerp ook anders/niet-gelovigen te betrekken. Want die groep is heel groot en zal er dus bij het passeren vaker naar (moeten) kijken dan eigen kerkvolk. Een gemiste kans dus. Het had alvast de eerste missionaire daad kunnen zijn!