Grote Burgerbelangen...

Beste Ruben. Je weet op het punt van vluchtelingenbeleid denken we geheel tegengesteld. Toch heb ik van jou genoten op de laatste Politieke Dag Ede. Het was jouw avond. Het moment suprême voor een politicus beïnvloed door het Fortuynistisch gedachtegoed. Je stond er alleen voor. Druk met interrumperen nam je het op tegen de rest die het in jouw ogen maar niet wil begrijpen. 

De andere Edese partijen vielen massaal over jou heen. Je hoorde emotionele betogen aan van collega raadsleden, sommige met een islamitische achtergrond. Je bleef standvastig in duidelijke taal die jij altijd zo propageert. Op een gegeven moment vroeg jij je hardop af waarom die vluchtelingen hier naar toe komen. Ik zal het jou vertellen… om de (dood) eenvoudige reden dat hun leven niet meer veilig is! 

Stel dat bommen dagelijks rond ons inslaan. Dat we beiden dierbaren hebben verloren door het voortdurende oorlogsgeweld. Dan gingen wij waarschijnlijk, misschien wel samen, als alleen reizende vluchteling ook op zoek naar een veilig bestaan. Als we dat ergens vinden dan willen wij ook onze vrouwen en kinderen, die nog in een vluchtelingenkamp verblijven, gauw weer zien! Wat zou het fantastisch zijn dat een land ons hartelijk opneemt. 

Misschien wel een gemeenschap die helemaal tegengesteld is aan onze joods-christelijke cultuur. Dat men ondanks dat ons een onderdak biedt en gezinshereniging mogelijk maakt uit wat voor motief dan ook . Het bieden/genieten van veiligheid… in het grote belang van ons als (wereld) burger! Dat daar in zo’n land dan een lokale partij principieel op tegen is nemen we dan maar voor lief toch? Met vriendelijk groet. Je vriend Jolmer.

Giro d'Edese Posta

In enkele kleine Italiaanse plaatsen ontstond onlangs een euforische stemming. Bekend werd namelijk dat de 2^e etappe van de ronde van Nederland op 7 mei 2016 deze dorpjes zal aandoen. Deze koers, als onderdeel van onze nationale wielerronde, zal dus op Italiaans grondgebied plaatsvinden! De plaatselijke tifosi zijn nu al wild enthousiast. Absurditeit in optima forma? Toch blijkt zo iets te bestaan maar dan andersom.

De 2^e etappe van de giro d’Italia wordt in Ne-der-land gereden en gaat o.a. door Otterlo, Ede en Bennekom. Waar zijn we nu helemaal mee bezig? Dat de reclamekaravaan vooraf een hoop zwerfvuil oplevert, het hoort er blijkbaar bij. Dat die snelle fietsers hier in een flits voorbij stuiven zonder dat je eigenlijk iets ziet, het is niet anders. Maar noem het a.u.b. niet de ronde van Italië! Wat is het volgende?

De Heideoptocht, als onderdeel (etappe) van de Heideweek in Middelburg? Dat de befaamde skeelerronde van Otterlo start in Fochteloërveen en eindigt ergens in Tytsjerksteradiel? Dat de parachutisten tijdens de Airborne herdenking niet meer op de Ginkelse hei maar in de Noordoostpolder landen? Dat de Edese Post ook in andere delen van Europa gaat verschijnen? Schoenmaker blijf bij je leest en dus oorsprong!

Oké, die laatste is wellicht een verkeerd voorbeeld. In dat geval zou ik wel bij de eerst volgende loononderhandelingen stevig met beide vuisten op de hoofdredactionele tafel slaan. Ik wil namelijk ook wel eens, net zoals die gelauwerde profwielrenners,  in een gloednieuwe Ferrari rijden. Dit dan om door onze mooie gemeente te kunnen toeren. Een soort van giro d’Edese Posta vanuit hoofdstad Ede naar Bennekom, Ederveen, Lunteren of Otterlo en zo…

  

Dromen Over Inkomen...

Op 1 oktober 2015 was er een informatiebijeenkomst over het basisinkomen georganiseerd door D66 en GL/PE.  Er is namelijk voor de toekomst een gedegen antwoord nodig op de sterk veranderende arbeidsmarkt. Daarna ging het snel. Het had al gauw geresulteerd in een voorstel om ook in gemeente Ede hiermee te experimenteren. Een krappe meerderheid van de raad had er mee ingestemd.

De wijk Veldhuizen A was aangewezen als proeftuin en mevrouw Ellen Out van GL/PE werd de Edese wethouder Basisinkomen. Voortaan kreeg iedereen daar woonachtig onvoorwaardelijk zo’n kleine 1000 euro in de maand. Het stond de wijkbewoners vrij om er bij te gaan werken of niet. Er zou goed worden gekeken of mensen daarmee genoegen nemen en verder niets doen of dat er nu (meer) tijd vrijkomt om maatschappelijke en sociale activiteiten te ontplooien.

Gaan de mensen in de hangmat liggen of juist er op uit om iets voor anderen in de samenleving te betekenen? Ook ik behoor tot ‘proefkonijnen’. Door mijn parttime baan nu als postbezorger spreek ik veel mensen in de wijk. Dat levert zeeën aan informatie op voor website ‘Levend Veldhuizen’ waarvan ik hoofdredacteur ben. Ontmoeten & verbinden zoals de Edese politiek dat altijd zo mooi noemt.

Ik heb contact met de lokale politici van diverse pluimage en zet mij ook regelmatig in voor… Huh, zeven uur alweer? Hoog tijd om op te staan en naar m’n werk te gaan. Wat een onwerkelijke droom (op de eerste twee zinnen na dan). De meeste dromen zijn bedrog zong ene meneer Borsato al weer lang geleden. Wat mij persoonlijk betreft mag deze wel de uitzondering op de regel gaan worden. Ik stel mij dan ook beschikbaar voor ‘The Fieldhouser Experiment’ mevrouw Out!

Opoffering

Vaak hebben we als gezin een bezoekje aan de schaapskooi/Ginkelse hei gebracht. Achteloos even veel keer de wegwijzer naar het ‘Belgenmonument’ gepasseerd zonder te weten wat dit nu precies is. Daar is intussen verandering in gekomen. Het ‘opvangen in de regio’, een kreet die tegenwoordig vaak klinkt met betrekking tot vluchtelingen, vond in Ede nu 100 jaar geleden massaal plaats.

Op de hei hebben grote aantallen zuiderburen doorgebracht die op de vlucht waren voor het geweld tijdens de 1^e wereld oorlog. Afgelopen zaterdag vlogen Dakota’s weer boven het Edese luchtruim. Dit als onderdeel van de herdenking dat de slag om Arnhem 71 jaar geleden was.

Een paar dagen eerder werd de Engelse parachutist John Joseph Kennell eervol herbegraven. Drie jaar geleden werd zijn veldgraf op de Edese hei gevonden en kon daarna als nog zijn identiteit worden achterhaald. Gevolgen van de 2^e wereldoorlog. Wat hebben deze zaken met elkaar gemeen? Dat is wellicht opoffering. Dat er mensen zijn die ten tijde van grote nood zich opofferen voor de medemens.

Dat niet alleen voor situaties dicht bij huis maar ook ver weg en in de vorm van het beschikbaar stellen van geld, huisvesting , ja zelfs eigen leven. Nu zijn er anno 2015 nog steeds grote aantallen mensen op de vlucht voor oorlogsgeweld. Die staan nu (weer) aan de ‘poort’ in Ede. Nu hoor ik allerlei argumenten om hier maar toch geen gehoor aan te geven. 

'Het zijn voornamelijk mannen, die slechts hier op gezinshereniging uit zijn. Grote kans dat er terroristen bij zitten. De moslimachtergrond matcht niet met de onze'. De geallieerden konden natuurlijk ook genoeg redenen bedenken om niet in te grijpen. Gelukkig is hun opofferingsgezindheid doorslaggevend geweest…

Slaapzak

‘Lever je slaapzak in om de vluchtelingen op het Griekse eiland Lesbos te helpen’. Een berichtje van gemeente Ede onlangs op twitter. Een mEdenaar reageerde vervolgens hierop met ‘Vluchtelingen die treintickets kunnen betalen kunnen ook slaapzakken betalen. ik heb er nog twee TE KOOP’. Bij zoiets zinkt de moed je dan ook direct in de schoenen.

Het deed mij tevens terugdenken aan een voorval uit mijn jeugd. Toen in een naburig dorp op een camping Vietnamese bootvluchtelingen aankwamen klonk er gemor. “Ze hebben wel allemaal gouden sieraden om!” Dit soort populistische retoriek bestond toen blijkbaar ook al. Alsof elke vluchteling per definitie geen geld of bezittingen kan hebben.

Mensen overal op de wereld slaan op de vlucht als hun leefbaarheid en veiligheid ernstig in het gedrang komt. En dat heeft niets te maken met hun financiële status. Mensen met geld hebben nu eenmaal wel meer mogelijkheden om een uitweg te vinden. Dit mag toch ons niet verhinderen de helpende hand te bieden?

Gelukkig zijn er ook heel andere geluiden te horen binnen onze gemeente. Binnen de politiek is er al de roep van enkele partijen om te kijken hoe gemeente Ede onderdak kan verlenen aan vluchtelingen. Een flink aantal Edese kerken heeft in een gezamenlijke brief laten weten hulp te bieden als het zover is. Kijk dat soort initiatieven geven de burger moed!

De reactie van onze mEdenaar is dan ook om je voor kapot te schamen. Daarvoor heb ik in ieder geval ook nog wel een slaapzak liggen. Deze kan hij dan ook helemaal over z’n hoofd trekken om de schaamte te bedekken. Het goede nieuws hierbij is dat ik deze dan ook helemaal GRATIS hiervoor beschikbaar zal stellen…

Hans Snorremans

Via twitter volg ik voornamelijk relevante personen woonachtig binnen de gemeente Ede. Een van de eersten was indertijd Hans Kregting van de huurdersbond Ede e.o. Maar na verloop van tijd heb ik toen toch maar de ontvolgen knop aangeklikt. De grote stroom aan berichtjes gerelateerd aan huurdersperikelen daar dacht ik niets mee te hebben. Zelf heb in mijn hele leven nog nooit met het huren van een woning te maken gehad.

Maar daar kwam langzaam verandering in. Omdat het intensief volgen van de Edese politiek ook betekent dat de sociale woningbouw op de agenda staat. In Ede is nu eenmaal een enorme expansiedrift aanwezig. Gesteggel over aantallen per jaar te bouwen nieuwe woningen is dan ook een hot item. Ja en dan is daarbij altijd weer de grote vraag hoeveel daarvan huurwoningen moeten zijn. 

Hoe zit het met de betaalbaarheid voor mensen aan de onderkant van de Edese samenleving? Vooral bij dat soort zaken betreedt ‘Hans Snorremans’ graag het (politieke) toneel. Reden voor mij om later opnieuw een ‘abonnement’ te nemen op al zijn #twitterwetenswaardigheden. Regelmatig kom ik dan ook meer te weten van zaken die hij onder de aandacht brengt. Mijn affiniteit met huren en alles wat daar mee te maken heeft is dan ook gegroeid door hem.

Maar binnenkort zal ik onze markante mEdenaar wel weer moeten ontvolgen… hij legt namelijk z'n functie bij de huurdersbond neer en verhuist naar Lelystad. Hans Kregting heeft wat Ede betreft dan ook de huur opgezegd. In de Edese Post liet hij weten trots te zijn op zijn aantal volgers op twitter. Of zal ik hem daarom dan toch maar blijven volgen daar in de polder?

Foto gemaakt en beschikbaar gesteld door Danny van Zeggelaar.

Thuisloos

Op weg naar mijn werk, en dat is niet de Edese Post wat sommige mensen wel denken, zie ik hem nu dagelijks liggen. Meestal ingerold in een deken en soms z’n half blote rug zichtbaar. Onder een afdak bij een leeg kantoorpand brengt hij de nacht door. Naast hem wat plastic tassen met schamele bezittingen. Nu zal het nog wel gaan maar hoe moet dat straks als het koud en vochtig wordt?

Daklozen horen gevoelsmatig bij grote steden, maar hier in Ede toch niet? Wat is het verhaal bij deze man? Tegelijk dwalen mijn gedachten ook af naar verhalen in de media over vluchtelingen. Over gammele bootjes en verdrinking. Over langdurig in de zon doorbrengen zonder eten en drinken. Over uitzichtloosheid en oorlog die wanhopige mensen drijft om eigen leven en dat van kinderen op het spel te zetten. Over grote aantallen dode lichamen in vrachtwagens.

Allemaal voor een geringe hoop op een betere toekomst elders. Tegelijk komt ook hard binnen hoe sommige mensen elke vluchteling alleen zien als een financiële aanslag op het huishoudboekje van de staat. Personen die per definitie bij elke dakloze eigen wil koppelen aan dat bestaan. Ik vraag mij af wat ik kan doen? Niet veel eigenlijk besef ik tegelijk.

Op een partij stemmen die de portemonnee ruimhartig open wil trekken voor mensen in nood zowel dichtbij als veraf? Het werk van het Leger des Heils of dat van streetpastor Max Paans in Ede steunen? De beschaving van een gemeenschap is af te lezen hoe men met daklozen en vluchtelingen omgaat heb ik wel eens gehoord. Wat kan ik doen? In ieder geval blij zijn dat er elke keer uit mijn werk een thuis is…

Messenverbod

Mocht u besluiten om met een snijwapen over straat te gaan… kijk dan eerst goed waar u loopt en hoe laat het is! Er is sinds kort een gemeentelijke bepaling die het bezit van een mes strafbaar stelt in centrum van Ede, dat van Bennekom en op het Soembaplein èn wel tussen 22.00 en 06.00! Zo wordt ons burgers van hogerhand wel het mes op de keel gezet natuurlijk.

Maar ja, om verdere incidenten te voorkomen zet de gemeente het mes er stevig in omdat men scherp in de gaten heeft waar het gevaar loert. Door deze nieuwe regelgeving slijpt het college dan ook alvast haar messen om in de toekomst adequaat te kunnen optreden. Maar is deze ‘met het mes tussen de tanden’ aanpak van onze lokale overheid wel effectief genoeg?

Ik had het liever allemaal wat aangescherpt gezien. Beter is een algemeen verbod voor geheel gemeente Ede lijkt mij. Het mes snijdt dan namelijk  aan twee kanten. De plaatselijke sterke arm der wet kan zo iedereen in de gemeente direct aanpakken als er potentieel gevaar dreigt. Anderzijds is het stigmatiseren van bepaalde delen van de Edese gemeenschap daardoor van tafel.

Hopelijk buigt nu iedereen als een knipmes voor de nieuwe bepaling. Het verbod is intussen ook nog uitgebreid tijdens de Oud Lunterse dagen. Ook daar mag men thuis ‘met het mes op tafel’ nog wel zaken regelen maar meenemen naar buiten om helderheid te scheppen is vanaf nu echt taboe.

Wellicht is het beter om de oorzaak die vaak aan incidenten ten grondslag ligt, namelijk alcohol- en drugsgebruik, eens aan te snijden? Lijkt mij een zeer steekhoudend argument om deze problematiek te lijf te gaan en dat dus niet alleen voor bepaalde delen maar echt voor heel gemeente Ede!

Recreatieplas

Het zonnetje gloeit lekker en dus met de fiets op weg naar het verkoelende water plus bijbehorend strand. Voorheen moest je daarvoor naar Zeumeren of naar het Henschotermeer. Maar nu is er even buiten Ede een mooie recreatieplas te vinden. Het water lonkt en voor wie liever onder een parasol bivakeert is er gratis wi-fi. De speeltoestellen worden volop benut. Bij het restaurant is ijs en patat. Joelende kinderen en tevreden ouders bij onze ‘bruisende’ plas.

Zo, nu even weer terug in de werkelijkheid! Organisatieadviesbureau Berenschot gaat de beroerde financiële situatie bij de Permar onderzoeken. Nou dan weet je het wel. Die komen echt niet voor het minimumjeugdloon opdagen. Er gaat elk jaar al veel gemeenschapsgeld naar de sociale werkvoorziening vanwege tekorten. Dat gaat weer klauwen vol met geld kosten.

Wellicht was u het alweer vergeten en daarom een opfrisser van mijn kant. We hadden al de geldelijke debacles met de Cinemec-lening, onderzoeksbureau Walas en onlangs het totaal overbodige referendum. Tel al deze politieke ‘akkefietjes’ maar eens bij elkaar op. Een breed en diep gat doemt op. U voelt wellicht al aan waar ik naar toe wil? Voor leuke dingen is eigenlijk nooit geld, voor bodemloze putten altijd wel.

Ik zou het college dan ook dan willen adviseren: reserveer elk jaar een paar ton voor foute keuzes. Zorg er vervolgens voor dat ze niet meer worden gemaakt. Deze pot met geld zit dan gauw vol. Dus nu op naar ‘zo in mijn sas met de Edese plas’. Burgemeester en wethouders begin alvast maar met graven. Bekijk deze (gratis) column maar als de eerste symbolische schop in de grond … of anders als schop onder het gat.

Komkomertijd...

De vakantieperiode. De Edese politici zijn op reces. De meeste Edenaren op vakantie of die thuis zijn doen het rustig aan. Kortom weinig nieuws voor uw columnist en dat betekent dus eigenlijk komkommertijd. Toch nadenkend over een onderwerp besefte ik opeens het volgende: Waar ik nu ook over schrijf , aan een aantal mensen zal dat geheel voorbijgaan. Niet omdat ze geen interesse of tijd hebben.

Nee, deze Edese Post gaat rechtstreeks de papiercontainer in om de eenvoudige reden dat men nauwelijks kan lezen. Er blijkt nationaal nog een schrikbarend hoog aantal mensen te zijn die deze vaardigheid niet bezitten. In Ede is dat echt niet anders. Dat zijn niet alleen maar eerste generatie Turken of Marokkanen maar ook veel autochtone Medenaren. Iemand die deze materie na aan het hart ligt is Anneke Catsburg.

Zij is de drijvende kracht achter www.rondjetaal.nl en fervent pleitster voor meer aandacht voor deze zogenaamde laaggeletterdheid. Zij somt moeiteloos op hoe mensen in de dagelijkse praktijk dit verbloemen. “Wat staat hier… ik heb mijn leesbril niet bij mij!” is bijvoorbeeld een veel gehoorde smoes. Deze materie op de lokale maatschappelijke agenda te krijgen is dan ook een enorme drijfveer voor haar.

Een mooie uitdaging ook voor de politiek om er voor te zorgen dat er wat aan dit probleem gedaan gaat worden. Laten we daarom aandacht hebben voor het ‘stokpaardje’ van Anneke. Oh ja… die titel boven deze column is natuurlijk fout gespeld. Dat had u natuurlijk al lang gezien. Gelukkig valt het u op, simpelweg omdat u kunt lezen. Maar dat is helaas nog lang niet voor iedereen weggelegd. Er is op dat gebied nog veel werk aan de winkel!