Bootsman

Het CDA in Ede heeft als eerste de kandidatenlijst rond van alle politieke partijen. Er circuleerde nog enige tijd een alternatieve lijst met professor Jan ‘ik word genoemd’ Telgen als lijsttrekker. Maar het is echt Jaap Boot die als motor het lokale CDA schip mag voortstuwen. Opvallend is wel het geringe aantal personen uit de buitendorpen van de gemeente Ede op verkiesbare plaatsen.

Houden zij zelf wellicht de boot af of eisen de leden uit de grote stad Ede een te prominente plek op? En hoe zit het met het percentage gereformeerden, hervormden en katholieken op de lijst? En met boeren, homo's, bejaarden, ex-gedetineerden, hondenbezitters en cannabisgebruikers om maar eens wat te noemen. Zo'n lijst hoort een afspiegeling van de (lokale) bevolking te zijn en er mag niemand buiten de boot vallen toch?

Een van de kandidaten op de Edese lijst rekende zich onlangs al te rijk door de grote verkiezingswinst van de Duitse zusterpartijen CDU/CSU om te zetten naar die van de gemeenteraadsverkiezing in maart aanstaande. Maar laat het lokale CDA zichzelf maar niet in de boot nemen. Ik zou liever kijken naar hoe het CDA landelijk er voor staat in de opiniepeilingen. Dan is handhaving van de huidige zeven zetels al een prestatie van formaat.

Worden het nog minder dan is de boot aan voor CDA Ede natuurlijk. Met al te rooskleurige verwachtingen kun je uiteindelijk ergens flink de boot mee ingaan. Zolang onder bootsman Jaap volop een sociale en duurzame koers  wordt gekozen op de politieke vaart, behalve op zondag natuurlijk, dan mag hij wat mij betreft de boot gevuld met de gekozen CDA kandidaten zo de collegehaven binnen varen. 

Studie

Oude tijden herleven. Een collega van mij is bezig met de VAPRO A opleiding. Hij is nu dan ook volop in actie met het maken van de zogenaamde takenboek. In het afdelingskantoortje liggen dan ook allerlei papieren met achtergrondinformatie. Verder is het beeldscherm van de PC geregeld gevuld met wikipedia artikelen. Vandaar dat er regelmatig een gesprek tussen ons ontstaat naar aanleiding van zijn studiemateriaal.

Dat mondt dan ook vaak uit in het elkaar wederzijds bevragen naar bepaalde kennis. Het is voor mij al weer lang geleden dat ik met de B-variant bezig was. Ik merk in onze gesprekken dat er toch vrij gemakkelijk weer geleerde zaken van toen naar boven komen drijven. Wat ook weer naar boven komt is dat het mij indertijd erg zwaar viel om de praktische studie naast het werk en al mijn liefhebberijen te doen.

Het theoretische gedeelte ging prima. Daarvoor moest ik één dag in de week naar school en die dag stond gewoon vast. Maar het maken van het takenboek viel in de praktijk toch vaak tegen. Naast het normale werk en structureel overwerk in het weekend was de motivatie soms moeilijk op te brengen. Ik denk dan menigéén van jullie dezelfde ervaring heeft.

Maar het is uiteindelijk gelukt en ik had op een gegeven moment dan ook een heel goed diploma in handen. Op basis hiervan heb ik later nog een paar keer heel gemakkelijk van werkgever kunnen veranderen. Regelmatig lees ik in de media, dat ondanks de crisis, recessie of hoe je het ook wilt noemen, er volop vraag is naar technisch personeel. Ook in de procesindustrie is er nog steeds vraag naar goed opgeleide en ervaren operators.

Maar ik ga natuurlijk hier de VAPRO-opleiding niet verder aanprijzen want anders wordt de arbeidsmarkt wellicht overspoeld met goed geschoolde en gedreven operators…

 

Uitsmijter...

Het zijn bizarre tijden in gemeente Ede. Het college heeft onlangs ons als burgers opgeroepen om vooral eens na te denken waar er de komende tijd miljoenen euro’s moeten worden bezuinigd. Laat we eerlijk zijn, dat is niet het leukste werk. Bedenken waar we geld aan uit gaan geven is nu eenmaal veel aantrekkelijker. Maar goed, we begrijpen dat in een tijd van crisis de broekriem moet worden aangehaald.

Tot mijn grote verbazing lees ik dat het college zo’n 8 ton wil besteden bij de renovatie van het openluchttheater om een soort van ‘skybox’ te realiseren. Gezien de frequentie van gebruik lijkt mij dit bij voorbaat al een heel onrendabele en zeer riskante onderneming. Of hoort het bij het plan om in de toekomst huidig wethouder Roel Kremers na de gemeenteraadsverkiezingen aan een nieuwe baan te helpen?

Hij werd onlangs kampioen uitsmijter bakken voor prominenten op het NK te Barneveld. Gaat hij wellicht straks ‘skyhigh’ de catering verzorgen? In een tijd van crisis, waarin juist de bank die in Ede floreert de voedselbank is, komt het college met zo’n plan. Meer dan 800 duizend euro gemeenschapsgeld! Daar valt wel iets beters mee te doen lijkt mij. Men hoort bij besluitvorming als het ware over eieren te lopen.

Dus niet kapot trappen om ze vervolgens in de omelet te laten verdwijnen. Laat zo vlak voor de verkiezingen de gemeentelijke ‘uitsmijter’ goed doordacht en sociaal beleid zijn. Zo’n 'skybox' is eigenlijk te triest voor woorden. College verwerp toch dit onsmakelijke plan en beschouw het voortaan maar als een (openlucht) theaterstuk dan wel als gebakken lucht...

Boot Te Koop

Ooit was er een tv-reclame waarin een zakenman woelend en zwetend in bed opeens overeind schiet en vertwijfeld roept: “Maar ze zullen toch wel betalen?” Waarop z’n vrouw heel nuchter antwoord: “Vast wel en anders verkoop je toch gewoon de boot!” Hier moest ik aan denken in de gehele gang rond de lening die aan Cinemec door de gemeente Ede is verleend.

U en ik willen dan ook graag weten of de gemeente Ede de zaak juridisch goed heeft afgedekt. Wordt de lening plus rente niet betaald is dan ook echt al ons geld foetsie? Sommige politieke betrokkenen in de Gemeente Ede willen wel informatie geven maar worden gehinderd door zwijgplicht. Andere beroepen zich juist hierop om helemaal niets te hoeven zeggen.

Niks geen transparantie dus, we lijken terug te zijn in de achterkamertjes. Is het tijd om tot tot radicale politieke vernieuwing te komen? Tot nu toe werd aantoonbaar financieel mismanagement van de gemeente afgewenteld op de belastingbetalende burger. Laten we dit nu maar voortaan eens op fifty-fifty basis gaan doen. U en ik de helft en de verantwoordelijke bestuurders de andere helft.

Bevalt dit ons als burgers goed dan gaan we op korte termijn over op een systeem waarbij de veroorzakers de gehele 100% mogen ophoesten. Kunnen ze het niet betalen dan doen ze hun boot, caravan of scooter maar in de verkoop. Welke partij dan wel politicus durft deze zeer vernieuwde manier van politiek zaken doen aan?

Op 19 maart a.s. zou het wel eens veel electoraal gewin kunnen opleveren! Of is dit gehele idee van mij wellicht een te grote belasting voor marktplaats.nl?

Abraham...

Er is er één bijna jarig, hoera hoera! Dat zult u aankomende vrijdag wel zien, dat is…. de Edese Post. Het is niet zo maar een verjaardag maar een heuse ‘Abraham’. Het is deze week namelijk 50 jaar geleden dat deze krant van Ede en omstreken het levenslicht zag. Zelf ben ik nu zo’n anderhalf jaar verbonden aan de jubilaris. Intussen zijn er zo’n 60 columns van mij de revue gepasseerd.

Een week of wat geleden verzuchtte één van de eindredacteuren in een column dat de mogelijkheden om de ‘NRC van de valleistreek’ te zijn gewoon ontberen. De journalistieke intensie is er wel degelijk, maar de middelen (lees geld) zijn slechts beperkt. Natuurlijk zou ik ook wel wekelijks gedegen interviews en uitgebreide achtergrondartikelen willen lezen met betrekking tot zaken die binnen de gemeente Ede spelen.

Ik zou ook graag willen dat er voldoende tijd en geld beschikbaar is om bepaalde items breedvoering af te drukken. Maar het kan gewoonweg niet (meer) en dan houdt het ook op. Feit is dat (lokale) kranten amper het hoofd boven water kunnen houden. Reorganisaties en allerlei kostenbesparende zaken zijn schering en inslag. Als u en ik bereid zouden zijn om iets te betalen voor deze tweewekelijkse brenger van Edens nieuws dan…

Het moet gezegd, de huidige levensverwachting is niet bijster hoog. Toch hoop ik dat de Edese Post nog heel lang mag bestaan, al was het maar om een podium voor mijn schrijfseltjes te zijn. Van mijn kant zeg ik dan ook: “Edese Post (Benjamin, Jolinda en al die anderen) proficiat!”. Op naar de 100. Dan weet je zeker dat je de krant haalt…

Airborne Taptoe

Beste Ruben. Ik moet jou iets vertellen. We kennen elkaar al een tijdje en zijn zelfs ‘vrienden’ op facebook. Toch is er iets dat jij niet van mij weet en wat onze relatie zou kunnen schaden. Je zou het niet zeggen maar ik ben er zo één. Nu ben jij wel ruimdenkend maar toch heb ik het gevoel dat het wat moeilijk ligt. Ik weet dat jij als fractieleider van Burgerbelangen een uitgesproken mening hebt over mijn ‘soort’. 

Wees gerust hoor, ik ben geen islamiet geworden. Nee, het gaat over heel iets anders. Onlangs las ik in de krant dat jij erg moeite hebt met mensen zoals ik. Daarom voel ik nu dan ook dat ik het maar beter eerlijk tegen jou kan uiten. Ik kan nu niet anders dan uit de kast komen. Ik zeg het dan ook maar ronduit tegen jou… ik ben een bobo!

Ik was namelijk afgelopen vrijdag één van de mensen die een toegangskaart hadden voor de Airborne taptoe. Ja, ik geef het eerlijk toe. Ik was erbij. Nu kan ik als verzachtende omstandigheid aanvoeren dat ik het entreebewijs heb gekregen. Maar toch, ik was aanwezig bij dit muzikale gebeuren waarbij herdenking aan de bevrijding centraal staat. 

Toch leek het in de verste verte niet op een landelijke VVD ledenvergadering. Echt geen overvloed aan driedelige kostuums dan wel mantelpakjes. Om mij heen zag ik genoeg mensen waarvan ik het vermoeden had dat ze op 19 maart a.s. wel eens Burgerbelangen zouden kunnen gaan aanvinken. Ik zag zelfs iemand die sterk op jou leek, alleen dan weer zonder paardenstaart.

Hopelijk kunnen we toch gewoon vrienden blijven en bedek jij mijn ‘bobofiele’ uitglijder met de mantel der liefde.

Willem's Klaagzang

Als je regelmatig met je kop en stukjes in de krant staat ontstaat er blijkbaar een bijkomend fenomeen. Dat zijn buurtgenoten of collega’s met verzoekjes. Of je nog een keer dit of wellicht dat aan de kaak zou willen stellen? De gemeente die sporadisch de bladeren langs de stoeprand komt vegen. Inbraken of pogingen tot waardoor de wijk wordt geteisterd.

Nu bepaal ik liever zelf de agenda en verzin dan ook graag mijn onderwerpen. Maar ja, soms ontbreekt het even aan inspiratie en moet je noodgedwongen wel ingaan op zo’n verzoek. Ik laat hierna dan ook een collega aan het woord. Laten we hem gemakshalve maar Willem noemen. Hier komt ‘ie: 

Hoooo. Ik heb een vrij druk bestaan. Ikke heel hard werken roep ik dan ook vaak. Altijd bezig met van alles en nog wat. Nu erger ik mij mateloos aan vitale vutters en gepensioneerden. Zeeën van tijd maar het onkruid staat meters hoog in de straat. Er iets aan doen… ho maar. De stoep sneeuwvrij maken precies tot de erfscheiding.

Nooit eens even een rondje door de buurt maken om opvallende en verdachte zaken op te merken. Ga zo maar door. Kunnen deze mensen niet wat meer de handen uit de mouw steken en zich maatschappelijk nuttig maken? Waarom ze dat dan niet doen… Joost mag het weten. Tot zover mijn collega.

Let wel, dit is zijn mening, niet die van mij hoor! Ik kijk wel uit. Straks heb ik George de Haan van de nieuwe 65+partij op mijn dak. Dat ik de ouderen in Ede demoniseer en zo. Dan wordt het allemaal veel te politiek. Dat wil ik al helemaal niet op mijn geweten hebben… in ieder geval niet tot mijn volgende column. 

Mentality-waardentest

Onlangs op http://www.motivaction.nl/mentality wat vragen ingevuld om te kijken hoe ik met betrekking tot een specifiek aantal kenmerken in het leven sta. Hier onder volgt de uitslag, hier en daar niet geheel de lading dekkend, maar waar ik uiteindelijk toch wel heel tevreden mee ben. :-)


Kijk op het dagelijks leven

Geachte heer, mevrouw,
Zojuist hebt u deelgenomen aan de Mentality-waardentest. Aan de hand van uw antwoorden hebben we bepaald welk waardenprofiel het best bij u aansluit. Uw profiel vertoont de meeste overeenkomsten met dat van de postmaterialist.

De postmaterialist:
De maatschappijkritische idealist die zichzelf wil ontplooien, zich verzet tegen sociaal onrecht en opkomt voor het milieu. Solidariteit en harmonie kenmerken de mensen binnen dit milieu. Ze zijn kritisch ten opzichte van de hedendaagse maatschappij. Het streven naar een onderlinge verbondenheid, het nemen van verantwoordelijkheden en het werken aan sociaal-maatschappelijke verbeteringen, spelen een prominente rol.

Postmaterialisten hechten er veel belang aan te kunnen leven volgens hun eigen principes en zijn sterk sociaal bewogen. Verantwoord leven is belangrijk: zonder verspilling, winstbejag en zonder aantasting van het milieu. Bij voorkeur werkt men bij instellingen of organisaties die een bijdrage leveren aan het maatschappelijk welzijn.

Mensen binnen dit milieu tonen zich zowel geïnteresseerd in kunst en cultuur (film, musea, toneel, cabaret, klassieke concerten), als in een meer 'huiselijke' vorm van vrijetijdsbesteding. Het gezinsleven is veelal hecht (sterke onderlinge betrokkenheid), maar niet ingericht volgens traditionele patronen.

Dr. Kennis

Ede heeft er een wetenschapper bij. Sina Salim verdedigde met succes zijn proefschrift op de Wageningse universiteit. Hij is nu expert op het gebied van algen. Voor D66, waarvoor hij in de Edese raad zit en lijsttrekker is voor de komende gemeenteraadsverkiezingen, is dat een mooie opsteker. Pechtold mag trots zijn op zijn protegé. Een knuffelallochtoon. Nederlandser dan menig autochtone medelander las ik eens.

Speerpunten van D66 zijn het flexibiliseren van de arbeidsmarkt en het bevorderen van de z.g. kenniseconomie. Zijn promotie past ook mooi in dit plaatje en de plannen van gemeente Ede om één grote pot van kennis te worden in het Foodvalley gebeuren. Maar fixatie op kennis zal de man/vrouw bij mij in de straat een worst zijn. Het komt al gauw over als elitair gewauwel. Het dagelijks brood moet er komen door productie, onderhoud, handel, transport, etc.

De werkvloer is het fundament onder een gezonde economie. Mijn buurman wil zijn werk blijven doen of een vaste baan vinden en wil geen kortlopend contract. Mijn buurvrouw wil zekerheid in haar betrekking en zit niet te wachten op versoepeling van het ontslagrecht. Dr. Salim proficiat met uw titel, dat al uw kennis economisch dan wel politiek goed gebruikt mag worden.

Na een periode ‘van dalen’ mag u de weg voor D66 Ede naar boven zien te vinden. Doe de groeten van mij aan Alexander. Oh ja… van de buren Henk en Ingrid moest ik nog iets zeggen over dat ‘kennisding’ en zo. Zij willen gewoon een goed en vast inkomen. Meer niet, al moeten ze daarvoor ook groene aanslag schrobben.

 

 

Heideweek

 

 

Zo, u hebt de heideweek weer overleefd of is het allemaal langs u heengegaan? Het jaarlijks feestgebeuren in Ede rond het paarse thema wordt dan ook heel verschillend beleefd. De één leeft er al een jaar naar toe terwijl het voor een ander niet snel genoeg afgelopen kan zijn. Via twitter volg ik heel wat mensen uit Ede en de heideweek was dan ook een dankbaar ‘gespreksonderwerp’.

 

De één komt superlatieven te kort om de keur aan Hollandse artiesten bij de opname van Nederland Muziekland te benoemen. Voor de ander weer een legitieme reden om de bebouwde kom voor langere tijd te ontvluchten. Iemand beschreef de heideoptocht als toppunt van duf-, suf- en truttigheid en dacht er over om elders maar op huizenjacht te gaan.

 

Deze tweet werd op de voet gevolgd door iemand die erg had genoten van de lange stoet van praalwagens. Het ludieke idee om een actiecomité op te richten om de heideweek af te schaffen kwam zelfs voorbij. Smaken verschillen nu eenmaal. Ik heb op een gegeven ogenblik ramen en deuren gesloten. De wind stond ongunstig en de muziek vanaf het marktplein was niet te harden.

 

Had in mijn geval niets met het volume te maken hoor. Zou Rockin’ Park hier in de buurt worden gehouden dan zou ik persoonlijk het ‘aanbod’ ter ore willen nemen vanuit een luie stoel in de achtertuin. Nu maar weer op naar de volgende editie van vreugde dan wel ergernis. Met dan ook weer voor een ieder wat wils of wellicht weer helemaal niets van uw gading.

 

Iedereen het in Ede naar zijn/haar zin maken blijft nu eenmaal een onmogelijke opgave lijkt mij…