ELF

Wees gerust, de titel heeft niets met het gekkengetal of het onlangs gehouden carnaval te maken. Dat kennen we niet in Ede en dat mag wat mij betreft ook wel zo blijven. Wel hard nodig, onder èn boven de rivieren, is het belang van duurzaamheid erkennen en er beleid op aanpassen. Het huidige college van gemeente Ede organiseerde onlangs dan ook een bijeenkomst hierover.

Elf is namelijk de naam van een overdekte fiets die aangedreven wordt door zonne-energie. Wethouder Leon Meijer mocht als eerste een proefrit maken op dit ‘snelheidsmonster’. Met een topsnelheid van 45 km zie ik in de toekomst voor fietsstad Ede een zeer hoogproductieve financiële melkkoe. Diverse fietsflitspalen (met zonnecollector natuurlijk) zorgen voor een vette pot om nog meer en bredere fietspaden in gemeente Ede aan te leggen.

De hardnekkige snelheidsovertreders moeten vervolgens het onkruid tussen de gemeentetegels verwijderen als taakstraf. U begrijpt groen en economie kunnen heel goed samengaan. Maar zonder gekheid…  de vraag voor de toekomst is dan ook ‘Wat gaan we doen met groen?’ Tot nu toe waren het eigenlijk alleen de ChristenUnie, GroenLinks/Progressief Ede en Alexander VosdeWael (VVD) die politiek de duurzaamheidskaart spelen.

Hopelijk gaan andere partijen hen in de toekomst nog eens flink overtroeven en dat niet op z’n elf-en-dertigst. Dat dan de predikers van duurzaamheid niet meer als spuit elf worden aangemerkt maar juist dat ze hun tijd ver vooruit waren. Dat de duurzame groene gekkies dan worden gezien als ecologische visionairs. Dat geloof in duurzaamheid al lang niet meer gelijk is aan dat in sprookjes met kabouters en elfjes…

Rob Broek

Bij het ophalen van onze dochter, die bij Cultura striptekenen volgt, krijg ik te horen dat ze les hebben gehad van iemand die bij de Edese Post heeft gewerkt. "We hebben ook een boekje van hem gekregen". Bij thuiskomst heb ik deze dan ook eens aandachtig bekeken. Het blijkt een uitgave te zijn van tekenaar Rob Broek.

De cartoons zijn verschenen tussen 2004 en 2006. Zelf zijn wij in begin 2007 in Ede komen wonen en daarom kende ik het werk van Rob Broek en zijn strips in de Edese Post ook niet. Hier en daar is voor mij iets van herkenning in de cartoons als ik een bekende naam lees uit het politieke gebeuren in Ede.

Zijn werk en dat van mij als columnist van de Edese Post heeft dan ook raakvlakken. Ik accentueer zaken door het geschreven woord en hij deed dat door zijn tekeningen met iets bijgevoegde tekst. Ik vind het boekje met cartoons dan ook een leuke kennismaking met deze 'oud collega' van mij...

Gebed Zonder Einde

De Edese VVD wil af van het ambtsgebed aan het begin van elke raadsvergadering. Het past niet bij het idee dat de gemeente er is voor alle inwoners. Verder, je kon er op wachten, is het argument dat er scheiding behoort te zijn tussen kerk en staat. Maar dat principe slaat op wet- en regelgeving. Een kerk/religie mag haar ideëen niet bindend opleggen aan wie daar niets mee heeft. 

Andersom mag de staat zich niet bemoeien met zaken binnen een geloofsgemeenschap. Waartoe dat kan leiden zien we helaas maar al te goed waar IS het voor het zeggen heeft. De Edese CU had een tijdje geleden een heldere mening over abortus op een foetus met downsyndroom in het Gelderse Vallei ziekenhuis. Het scheiding kerk/staat argument klonk toen ook veelvuldig. 

Maar een christelijke politicus neemt, vanzelfsprekend zou ik zeggen, geloofsvisie mee in politiek en maatschappelijk denken. Net zoals b.v. de humanist, de feminist, de pacifist (en de columnist) dat doet. Geloofsovertuiging kun je moeilijk achter de voordeur laten als je in de samenleving gaat participeren lijkt mij. Vanzelfsprekend neem je het ook mee de politiek in. Maar dat is heel wat anders dan kerk en staat vermengen! 

De vraag of het ambtsgebed gehandhaaft moet worden in een samenleving waar een meerderheid niets (meer) heeft met christelijke waarden en tradities is natuurlijk legitiem. Ik bid de gemeenteraad veel wijsheid toe mocht het tot besluitvorming hierover komen. Wat mij betreft blijft deze zaak eentje van een (ambts)gebed zonder einde. Deze column fungeert dan ook als de brievenbus in de voordeur waardoor ik mijn persoonlijke mening het publieke erf op laat dwarrelen...

Kijkje In De Keuken

Het Edese college had het gerecht ‘levendig centrum’ bedacht. Voor de bereiding ging men niet zelf de keuken in maar werd topkok Walas ingehuurd. Wie van ver komt kookt blijkbaar lekkerder. De 10.000 euro salaris per maand was geen probleem. Aan kwaliteit hangt een prijskaartje niet waar? Het college ging en een ander kwam. Intussen was er al twijfel ontstaan over de man in de keuken. Nieuwbakken wethouder Weijland fungeert intussen als smaakpolitie.

De verwachte welriekende geur was intussen meer aangebrand te noemen. Het nieuwe college beëindigt dan ook vroegtijdig het dienstverband van de superkok. De gemeenteraad zit intussen hongerig aan tafel te wachten. “Mogen wij onder het deksel kijken?” De wethouder wil er niets van weten. “Mag het dan als we het niet verder vertellen aan de burgers?“ is het vervolg. Ook dat mag niet.

Wetende dat hoeveelheid en smaak ondermaats zijn kiest de wethouder voor uitstel. Tenslotte is hij en z’n partij niet verantwoordelijk voor het inhuren van de culinaire krachtpaster. Maar een kleine week later is daar opeens het eindprodukt. De wethouder is blijkbaar door de rest van B&W naar voren geduwd om toch het (mis)baksel te presenteren. “Kom op Johan, ook dit hoort ook bij jouw functie!” klinkt het in z’n nek.

Het doet mij allemaal denken aan een restaurantbezoek uit het verleden. Levensgrote borden en bij elke gang een muizehapje op de middenstip. Toen mijn collega’s en ik buiten stonden had de zakenrelatie 150 gulden p.p. afgerekend en wij nog steeds knorrende magen. Wij waren liever naar de chinees gegaan. Het oude college had ook een betere keuze kunnen maken. Maar dat is nu mosterd na de maaltijd…

Levendig Centrum

Enkele zaken van de afgelopen tijd: Weer eens bij thuiskomst een pakket in de hal aangetroffen. Afgegeven door een koerier omdat de geadresseerde buur niet thuis was. Verder weer faillissementen van winkels in het centrum van Ede. Wethouder Weijland die geen informatie aan de gemeenteraad wil verstrekken over het Walas-rapport. Dit adviesbureau boog zich over het ‘verlevendigen’ van het Edese centrum. Kosten 10.000 per maand.

We zijn een paar ton verder en de oplossingen nog helemaal onduidelijk. Verder dat het referendum over de ‘koopzondag’ in gemeente Ede op 10 juni zal worden gehouden. Waar ik naar toe wil? Als ik sommige mensen moet geloven is de koopzondag DE redding van ons uitdunnend winkelcentrum. Willen we verdere leegstand en faillissementen een halt toe roepen dan moeten de winkels wel open op de ‘dag des heren’. 

Ik geloof er echter helemaal niks van. Als we nu eerst eens met z’n allen niets meer via het internet bestellen en ook zoveel mogelijk in eigen dorp/stad kopen. Dat geeft alleen al een geweldige impuls. Dan kan de Edese winkelstand gemakkelijk binnen zes werkdagen gered worden lijkt mij. Een levendig centrum creëren betekent vooral verandering van ons gedrag. Dus mensen ‘koop met rede in ons eigen Ede’.

Voor wie, net zoals ik, ook wel eens als verlengstuk van een koeriersdienst iets aflevert bij de buren de volgende tip: Knip deze column uit en voeg deze bij het pakket. Wie weet komt de ontvanger wel tot inkeer. Verder is dat natuurlijk ook wel aardig voor mij. Ik leef dan met de wetenschap dat niet de papiercontainer of nog erger… de kattenbak de uiteindelijke eindbestemming van dit stukje is. Ik reken op u Medenaren!

Jan Sociaal

Nog nooit heb ik hem persoonlijk gesproken. Toch bezit ik door de media, het volgen van raadsbijeenkomsten en twitter, een gedegen beeld van hem. Na negen jaar heeft hij door omstandigheden in de privésfeer de handdoek in de politieke ring moeten werpen. Ooit met voorkeurstemmen in de Edese raad gekomen was daar onlangs het piketpaaltje dat het einde hiervan markeert.

In de jaren dat ik intensief de Edese politiek volg heeft hij zich in het selecte groepje van mijn favorieten kunnen nestelen. Sterk sociaal bewogen en bevlogen. In al die jaren een enorme dossierkennis opgebouwd en dat vooral op het gebied van het sociaal domein en de ruimtelijke ordening. Vaak bezig aandacht te vestigen op sociale woningbouw en duurzaamheid. Zij hart klopt sneller voor de zwakkeren in de samenleving.

Veel van zijn visie en gedachtegoed zijn in een links kader te proppen. Toch zal hij zichzelf nooit socialist noemen. Daarvoor staat voor hem het heilig geloof in een maakbare samenleving vierkant in de weg. Hij bezit de overtuiging dat, gezien de menselijke aard, het hier nu op aarde nooit zo zal worden zoals het wel in oorsprong door de Schepper is bedoeld. Hij leeft en handelt in de verwachting van de herschepping waar wel de hemel op aarde zal worden gerealiseerd.

Daar zal zijn rolstoel slechts als museumstuk fungeren. Bij de Edese CU zullen ze hem gaan missen. Het verlaten van de lokale politiek zal echter geen stilzitten betekenen denk ik. Er zijn altijd weer plekken waar mensen sociaal buiten de boot dreigen te vallen. Een sterk vermoeden zegt mij dat wij nog lang niet van Jan de Kluijver af zijn. Het ga je goed broeder Jan!

Kampioenen

Sinds vorig jaar ben ik zo’n ouder die regelmatig langs de lijn te vinden is bij één van de voetbalclubs die Ede rijk is. Een zoon voetbalt bij de E’s en dat gaat heel aardig. Allemaal jongens van zo’n 10 jaar die nog heel onbekommerd gaan voor de winst en zelf veel doelpunten willen maken. Tot nu toe zijn alle wedstrijden (dik) gewonnen.

Doordat het team later is gevormd en ingestroomd in de competitie zijn er minder wedstrijden gespeeld dan de koploper. Voor de club echter geen belemmering om hen wel als kampioen te huldigen! Het is zondermeer een leuk groepje met naast Nederlands ook Marokaanse, Molukse, Surinaamse, Syrische en Turkse voetbalgenen. Voor de jongens zelf telt afkomst of religie helemaal niet.

De opkomst bij de trainingen en wedstrijden is hoog en het samenzijn is zondermeer prettig te noemen. Dat geldt ook voor de interactie met de trainers, leiders en ouders. Maar waren de sportieve prestaties veel minder geweest dan waren ze voor mij sowiezo al kampioen. Dit door de uitstraling die hun doen en laten heeft. Gewoon met elkaar verder komen zonder dat daar etniciteit of geloof een belemmerende rol speelt.

Dat soort dingen worden vaak wel een issue voor volwassenen. We hoeven maar het recente nieuws te kijken. Met de brede ontstane sympathie voor het satirische blad Charlie Hebdo heb ik eigenlijk niet zoveel. Waardering voor het opzettelijk kwetsen binnen het kader voor de vrije meningsuiting. Nee, ik neem veel liever deze voetballende kinderen in ogenschouw.

Hun ongecompliceerde manier van omgaan om gezamenlijk verder te komen werkt gewoon aanstekelijk. Met ‘Je Suis E10’ heb ik dan ook veel meer…

Kanjertraining

Het is geen geheim dat verhoudingen binnen de Edese politiek sinds de laatste gemeenteraadsverkiezing er niet bepaald beter op zijn geworden. De beruchte ‘bende van vijf’ sloot een pact en pleegde een coup voordat grote winnaar SGP de (in)formatie kon starten. Politiek buitensluiten in optima forma dus. De verhoudingen binnen de raad, met name die tussen oppositie- en collegepartijen, zijn daardoor alles behalve zonnig.

Onlangs werd bekend dat half december een externe ‘mediator’ gesprekken hierover heeft gevoerd met de fractievoorzitters van alle partijen. Nu vermoed ik dat onze burgemeester wel eens via z’n kleinkinderen iets heeft opgevangen over de kanjertraining op de basisschool. Geïnspireerd hierdoor heeft de burgervader dit concept ook maar in de raad geïntroduceerd? Ik zie het al voor mij. De trainer deelt de gekleurde petjes uit voor het rollenspel. 

De fractievoorzitters moeten om de beurt de aap, de tijger, het konijntje of de pagagaai spelen. “Zie jij nu wat het gevolg is van jouw gedrag?” vraagt de trainer liefdevol. Het raadslid met het zwarte petje op kijkt van schaamte bedrukt voor zich uit. Vervolgens moeten ze allemaal lang achter elkaar opzeggen: “Niemand lacht elkaar uit. Niemand speelt de baas. Niemand gedraagt zich zielig. We vertrouwen elkaar, we helpen elkaar. We zijn eerlijk zonder te kwetsen.”

Hopelijk heeft deze training geholpen. Gaat ‘Mees Cees’ aan het einde van deze raadsperiode roze petjes uitdelen aan alle raadsleden en wethouders uit z’n klas. Er volgt een knuffelsessie waarbij hij iedereen innig omhelst. Daarbij van onder z’n weelderige snor welgemeend bij elk uitsprekend: “Grote kanjer van me!”

Wordt 2015 Het Jaar Dat....

2014 loopt ten einde en dat is een mooie gelegenheid om eens vooruit te blikken op het naderende nieuwe jaar. Op een manier bekend van 'De Speld' zal ik dan ook mijn visie eens gaan etaleren op politieke zaken die spelen in gemeente Ede.


Wordt 2015 het jaar dat VVD raadslid Evert van Milligen, geïnspireerd door het kabinet, het college van Ede adviseert met een ‘algemene maatregel van bestuur’ de zondagsopening van winkels te regelen mocht het te houden referendum te weinig draagvlak hiervoor bieden of  in het geval er in de gemeenteraad toch een meerderheid is die de zondagsrust wil handhaven?

Wordt 2015 het jaar dat wethouder Marije Eleveld toch nog de functie van wijkwethouder gestalte gaat geven? Ze laat weten dat ze na het leggen van een eerste steen zo de smaak te pakken heeft gekregen dat ze contact met een bouwbedrijf heeft gezocht en heeft gesolliciteerd naar de functie van metselaar. Ze gaat nu in deeltijd zelf een nieuwe wijk in Ede uit de grond stampen. Haar reactie: “De term 'met de poten in de klei' heeft mij als lid van de Partij van de Arbeid altijd heel erg aangesproken. Het beeld dat dat mijn partij bekend staat als regentenkliek wil ik dan ook met mijn nieuwe functie graag doorbreken.”

Wordt 2015 het jaar dat het landelijk bestuur van de SGP alvast laat weten, dat mocht het kabinet voortijdig vallen, men Edes raadslid Arnold Versteeg direct achter Kees van der Staaij op de kieslijst zal plaatsen. Hoewel men in hem in prima volksvertegenwoordiger ziet wil het bestuur hem eigenlijk direct naar voren schuiven voor de functie van kamervoorzitter. “Met dhr. Versteeg zal de 2e kamer geleid worden met veel humor en kunnen de leden altijd tijdig naar huis omdat hij de voorzittershamer in combinatie met de klok uitstekend weet te hanteren” aldus de persvoorlichter van de SGP.

Wordt 2015 het jaar dat... (wordt vervolgd)

Dijkbewaking

Een grote groep mensen binnen de Edese gemeenschap is in opperste staat van paraatheid. Heftige golven van de secularisatie en de 24-uurs economie beuken op de dijk die rond de zondagsrust ligt. Raadsleden van SGP, CU en CDA liggen op hun buik als politieke zandzakken om toch nog iets van dijkverzwaring te kunnen realiseren. Maar het wassende water nadert snel.

De referendum storm is de grote aanjager van het komende onheil. Op een zwakke plek stroomt het eerste water al binnen. Plotseling komt er hulp uit onverwachte hoek. De dames Out en Çelik van GroenLinks/Progressief Ede treden naar voren en gaan ook met lijf en leden het water keren. In een bootje, waarin raadsleden van GB, D66, VVD, PvdA en BB zitten, wordt nog uit volle borst meegeblazen met de wind.

Vos de Wael schreeuwt nog richting de dijk: “Niet doen, dijkbescherming is de doodsteek voor ons winkelcentrum!” Maar de twee hebben 1 minuut voor 12 besloten, door sociale motieven ingegeven, het tij te keren. Een minderheid nu omgebogen naar een meerderheid tegen de zondagsopening. De dijk houdt het en de storm zal weldra afnemen. De christelijke partijen stellen zich uitermate dankbaar op. De achterban komt in actie.

Duurzaamheidspastoraat wordt voortaan volop toegepast binnen allerlei Edese kerken. Onnodige kerkgang per auto wordt per direct verboden. Op menig kerkgebouw komt een levensgroot kruis opgebouwd uit zonnecollectoren. Plotseling word ik wakker. Wat een merkwaardige droom en doorgaans bedrog natuurlijk. Deze ook, want ik ben er nog lang niet zeker van dat die van het Edese CDA collectief versterkte dijkbewaking hoog in het vaandel zullen hebben…