Hebben ze wellicht bij de gemeente Ede een klap van de molen gehad? Uit de lokale media vernam ik onlangs dat Cees Emmelot, de eigenaar van het winkeltje bij de Concordia molen, de huur niet (meer) kan opbrengen. De gemeente Ede sommeert hem nu dan ook de verkoop van meelproducten te stoppen. De 140 euro huur in de maand blijkt een niet te nemen grote hobbel te zijn voor deze kleine ondernemer.
Hoewel dit natuurlijk een gering bedrag is zal er toch betaald moeten worden, daar is iedereen het wel over eens. Maar laat gemeente Ede a.u.b. deze lokale meelverkoop toch niet definitief de wind uit de zeilen nemen. Overweeg alles nog eens en bedenk dat er wel mensen zijn die wel van de wind moeten leven. Wellicht is het een idee om de directeur van Cinemec eens te benaderen in deze zaak.
Voor deze ambitieuze ondernemer (hier in Ede en ook elders met grote prestigieuze plannen) is deze 140 euro slechts zakgeld. Deze man wordt al langer en voor heel veel meer geld door de gemeente Ede de hand boven het hoofd gehouden toch? Dat gebeurt ook allemaal in het kader van het maatschappelijk nut en relevantie. Eigenlijk zou hij zich wel iets moreel verplicht moeten voelen om bij te springen lijkt mij.
Om nu die gemeentelijke lening aan onze grote ‘trots’ aan de A12 er weer eens bij te betrekken is natuurlijk koren op mijn molen. Gemeente Ede sla dan ook mijn goede raad toch niet in de wind. Toon u coulant en vermaal toch maar iets van de maandelijkse huurprijs in jullie ambtelijke tredmolen. Ik vertrouw er op dat achteraf gaat blijken dat mijn column slechts vechten tegen een (gemeentelijke) windmolen is geweest…
Foto is gemaakt door Jan de Boer en met zijn toestemming gebruikt.
Onlangs mocht ik een kijkje nemen in de klas van meester Cees. De beste man is verantwoordelijk voor 39 gewone en 5 plusgroep leerlingen en dat is geen geringe taak. Men is net begonnen met een heel moeilijk vak. Om de beurt mogen enkele leerlingen een spreekbeurt houden over de z.g. meerjarenvisie. Voor de één glashelder, voor de ander ronduit wazig wat er in het lesboek staat.
Evert foetert luid en laat voorin de klas z’n ongenoegen duidelijk blijken. Als hij terugkeert in z’n bankje en naast Hester plaats neemt laat zij hem iets lezen op haar tablet. Evert loopt rood aan en briest “Meester, Leon heeft iets naars op twitter gezet!” Leon zat vorig jaar ook in deze klas maar zit nu in de plusgroep.
“Leon liegt meester!” en Evert stormt naar voren om meester Cees een blik op de tablet te laten werpen. Intussen komt het slimste jongetje van de klas en fervent twitteraar Sina ook naar voren. Hij ziet een algemeen verbod al hangen en wil bemiddelen. Meester Cees legt de les stil en laat Evert en Leon naar zijn kamer komen.
“Jullie weten hoe ik over twitteren tijdens de les denk” spreekt hij hen streng toe. “Dit gedoe moet uit zijn. Leon bied je excuses aan voor je tweet. Voor straf ga jij op woensdagmiddag al het groen tussen de tegels van het schoolplein verwijderen. De gemeente betaalt de tuinman niet meer en daarom mag jij de leerlingenparticipatie als eerste gestalte geven. Ben ik zo transparant genoeg Leon?”
De meester frunnikt nog wat aan z’n snor en de broeierige les wordt vervolgd. Meester Cees valt qua salaris onder de ‘vanderknaapnorm’ maar met al die lastige leerlingen lijkt mij dat eigenlijk zwaar onderbetaald…
In mijn jeugd was ‘nummer 100’ een benaming van het kleinste kamertje in huis waar doorgaans ontlastende zaken plaatsvinden. Een column heeft met enige fantasie ook raakvlakken hiermee. Ook een klein hoekje in een krant waarin de columnist iets kwijt wil. Het is nu dan ook de 100e keer dat ik in de Edese Post sta met een onderwerp dat direct dan wel indirect met onze mooie gemeente Ede te maken heeft.
Dat had ik nooit kunnen vermoeden toen ik als noorderling in 1984 een weekje in Ede doorbracht als leerling van een praktijkschool aan de Zandlaan. Nu 30 jaar later mag ik mij wekelijks tot u richten en dat over een breed scala aan onderwerpen. Soms met humor en zelfspot, de andere keer heel serieus van aard. “Probeer dat stichtelijke vingertje toch te vermijden” sprak de eindredacteur mij onlangs nog toe.
“De krant is primair niet om de wereld te verbeteren.” Nee, dat zal best maar vertel een varken maar eens dat hij niet meer mag knorren. Tot nu toe heb ik het meeste plezier ondervonden in het schrijven over de Edese politiek. Hopelijk blijft daar genoeg gebeuren dat stof tot schrijven geeft (tot nu toe geen gebrek maar blijf jullie best wel doen politici!).
Wie zich trouwens geroepen voelt mag zijn of haar visie wel eens geven over de schrijfsels die tot nu toe in de ‘NRC van de valleistreek’ van mijn hand zijn verschenen. Fan- of hatemail is welkom op jolmerwinkel(at)gmail.com ~ Ik ga weer aan de slag voor een volgende column over Edese perikelen. Ik heb gemerkt dat ‘nummer 100’ een uitstekende plek is voor het opdoen van inspiratie. De Edese Post van afgelopen week erbij en eens kijken of volgnummer 101 gestalte kan krijgen…
Gemeente Ede heeft z’n eigen Louis van Gaal. Ronduit geniaal maar slechts door weinigen begrepen. Afgelopen (P)olitieke (D)ag (E)de schitterde hij weer. Als een ervaren politiek slager fileerde hij de meerjarenvisie van het nieuwe college. Hij waarschuwde tegen lastenverzwaring om de begroting sluitend te krijgen. Van stevige bezuinigingen hoefde wat hem betreft geen sprake te zijn. Een beetje creatief denken en handelen is afdoende.
Hij kwam met het voorbeeld: Sluit één van de zwembaden de Vrije Slag in Bennekom of de Bongerd in Wageningen. Twee locaties dicht bij elkaar, dus dan saneren die hap. Dus eigen beleid gestalte geven door over de gemeentegrenzen heen te kijken. Ik doordacht deze visie en zag opeens veel meer mogelijkheden. Schaf de hondenbelasting af in Ede en financieer dit door de Wageningse honden extra te laten betalen.
Vraag in het kader van de burgerparticipatie hulp van familie, vrienden of (vage) kennissen uit Wageningen voor het onderhoud van al ons Edes groen. Bedenk verder dat dit principe ook op andere aangrenzende gemeenten kan worden toegepast! Louis van Gaal grossiert doorgaans met gouden wissels en onze eigen Evert van Milligen dus met gouden ideeën. Hij is dan ook als ‘bondscoach’ van de Edese politiek hard op weg naar het WK oppositievoeren.
Over een kleine vier jaar zie ik hem al de menigte toespreken nadat de Edese VVD de gemeenteraadsverkiezing verpletterend heeft gewonnen. Dit vooral doordat het zittende college tot op het bot door ‘Vrije Slag(er)’ van Milligen is uitgebeend. Over het marktplein schalt dan: “Wij zijn de beste van heel gemeente Ede… en Wageningen en Barneveld en Apeldoorn en Arnhem!”
Herinnert u zich dinsdag 17 juni nog? Ik in ieder geval wel. De hele dag voelde ik mij erg onrustig. Ik kon het echter niet plaatsen. Wat ik ook ondernam, mijn draai kon ik niet echt vinden. De volgende dag echter was alles weer normaal. Wat de precieze oorzaak is geweest van mijn unheimisch gevoel die dag daar ben ik sinds kort achter gekomen. Dit allemaal dankzij de Edese VVD.
In het naspeuren door deze partij van de weekagenda van ons college werd het in één klap duidelijk. Wat blijkt… op 17 juni waren zowel onze burgemeester als ALLE VIJF wethouders buiten de gemeentegrenzen! Ja, u leest het goed. Die dag was er NIEMAND van hen aanwezig. Dat verklaart dus mijn onrustige gevoel op die dag en waarschijnlijk die van meer mensen uit gemeente Ede. Zoiets mag voor het collectieve welzijn van ons Edenaren eigenlijk niet weer gebeuren.
Begrijpelijk dat de VVD nu vragen heeft gesteld over deze zeer ernstige zaak. Nu zou ik met de volgende suggestie willen komen. Mocht er nog eens helemaal niemand van B&W, door wat van omstandigheden ook, aanwezig zijn dan stelt de VVD zelf een interim volkshoeder beschikbaar. De kandidaat bij uitstek lijkt mij dan ook huidig raadslid Evert van Milligen. Hij is ook wethouder geweest en bezit tevens een motorfiets!
Bij calamiteiten kan hij dan ook snel(ler) ter plekke zijn. Want ik neem aan dat de vragen van de VVD over de afwezigheid van B&W serieus bedoeld zijn? Dat ze niet zijn gesteld om het huidige college te jennen nu deze partij zelf buiten de boot viel? Nee, toch meneer Alexander Vos de Wael, raadslid van de Edese Volkspartij voor Veiligvoelen door Dienstbaarheid?
Afgelopen zaterdag was er in Ede van alles te doen en te beleven. In de oude kerk traden diverse koren op. Buiten was er een rommelmarkt. In een nabijgelegen winkelpand waren maquettes te zien en kon er je ideeën kwijt om het centrum aantrekkelijker te maken. Er was in galerie Blauw Art een kunstexpositie. In Kernhem was landgoeddag en stonden er diverse activiteiten op het menu.
Speeltuin de Korenbloem bestond 60 jaar en dat werd ook uitbundig gevierd. Het weer werkte heel goed mee en het was gezellig druk in de metropool van de Veluwse vallei. Verder waren er de gehele dag zogenaamde dweilorkesten actief in het centrum. Ede stad dweilstad bij uitstek dus. Een raadslid die ik even sprak merkte op dat het allemaal wel heel veel activiteiten in één keer waren.
Dat bracht mij op de gedachte dat Ede eigenlijk kan worden vergeleken met een fles geschudde frisdrank. In potentie heel veel koolzuur dat de zaak aardig kan laten bruisen. Maar draai je de dop er te snel af dan is het effect wel heftig maar de duur kort. We moeten dus in Ede alert blijven op onze aantrekkingskracht mensen! Dat het allemaal niet te mooi wordt want dan zitten we er te gauw doorheen.
En het moet ook niet zo zijn dat de A12 en A30 standaard bij de filemeldingen zitten als er hier weer eens wat te doen is. Dus het bruisen graag doseren door de dop langzaam open te draaien. Gaat het te snel dan gauw de dop weer dicht want anders stroomt de zaak gigantisch over. Dat kan dan wel eens dweilen met de kraan open gaan betekenen. Is Ede ook een dweilstad maar dan net iets anders…
De avondvierdaagse van Ede zit er weer op. Even een realistische analyse van dit gebeuren. Het steeds herhaaldelijk slenteren/stilstaan om Ede uit te komen vreet doorgaans meer energie dan de rest van het parcours dat jaar in jaar uit hetzelfde is. In de zogenaamde ‘giltunnel’ wordt enkele malen een complete aanslag op de trommelvliezen gedaan. Bij een periode van droogte is het stofhappen als de lange sliert wandelaars door het bos trekt.
Bij hevige regenval glibber je daar alle kanten uit en moet je in opperste concentratie de plassen ontwijken. Bij thuiskomst wacht kleding en schoeisel dan ook een flinke schoonmaakbeurt. Overzicht houden op de kinderen lukt ook niet erg want die hollen continu van voor naar achter. Sommige van hen zitten er al vroegtijdig doorheen en moeten de resterende kilometers getrokken dan wel gedragen worden.
De halve sinaasappel met pepermuntjes gewikkeld in een zakdoek gaat uitlopen en zorgt voor een vieze smurrie. Soms vindt de pauze pas plaats met de finish al in zicht. Kom je uiteindelijk op het marktplein aan dan moet je in een hele lange rij plaats nemen omdat de kinderen een ijsje is beloofd. Het afsluitende defilé is ook al zo’n ramp. Terug in Ede gaat er meer tijd verloren aan wachten dan het lopen van de laatste meters.
Qua tijd, energie en dus rendement is het eigenlijk een hopeloze onderneming. Toch heeft deze jaarlijks terugkerende traditie een enorme charme. Vele (groot)ouders en (klein)kinderen zijn hierbij betrokken. Het blijft een mooi feest van verschillende generaties en van verbroedering in de Edese samenleving. Avondvierdaagse 2015… ik heb er nu alweer zin in!
Wat is het toch een lust al die bermen in Ede die een pracht aan kleuren etaleren. Als ik ’s ochtends naar mijn werk fiets en het volle verkeer nog op gang moet komen, zinderen de vele verschillende geuren in mijn neusgaten. Vlinders en bijen wagen zich volop binnen de bebouwde kom. Pure natuur zo dichtbij. Maar niet iedereen deelt deze mening merk ik regelmatig.
“Het is een ordinaire bezuinigingsmaatregel. Als gemeente Ede zich wil profileren als baken in de Foodvalley dan past dit toch helemaal niet. Ede hoofdstad van de smaak? Wansmaak zul je bedoelen! Je schaamt je diep als mensen van buiten Ede door een haag van onkruid zich moeten voortbewegen.” Tja, smaken verschillen nu eenmaal. Vroeger, toen mijn haar lang, krullend en blond was, leerde ik op de middelbare agrarische school de definitie van onkruid.
Een plant of gewas die op een niet gewenste plek groeit. Dus wat de één het liefst met wortel en tak uitroeit heeft voor de ander juist een hoog koesteringsgehalte. Mijn enige bezwaar tegen het huidige bermenbeleid van de gemeente Ede is dan ook dat het nog wel wat bonter en veelkleuriger mag. Verantwoordelijk bestuurder Leon Meijer kwam ooit naar onze regio toe om biologie in Wageningen te studeren.
Nou, dan is hij ook de heel goed in staat om onze bermen nog kleurrijker te maken. Dus wethouder, pak de oude studieboeken er maar eens bij zoek een mooi kleurenpalet bij elkaar. Of vraag anders iemand van GroenLinks maar voor advies (P.G. van den Berg heeft overal verstand van). Wat het ook wordt, commentaar op onze mooie Edese ecologische bermen hou je toch altijd. Daar is nu eenmaal geen (on)kruid tegen gewassen…
Gemeente Ede wil graag dat haar burgers meedenken over bezuinigingen of beter gezegd: hoe kan er geld verdiend worden? Nu heb ik een mooie (geheel gratis) suggestie. Ik zou terstond de z.g. ‘puberbelasting’ willen invoeren. Jongeren in een bepaalde leeftijd zorgen nu eenmaal voor bovengemiddelde overlast. Luidruchtig rondhangen, verkeersregels overtreden maar vooral overal afval laten slingeren. Belast daarom hun ouders maar eens flink.
Van het geld dat dit oplevert plaatst de gemeente een paar prullenbakken en laat de BOA’s wat extra ‘jongeren aanspreekrondjes’ maken. Het grote deel verdwijnt natuurlijk direct in de pot algemene middelen. Blijkt nu dat het pubergedrag ten gunste keert dan blijf je deze belasting gewoon heffen, want het levert nu eenmaal veel geld op. Een absurd idee? Eigenlijk doen we precies hetzelfde met de hondenbelasting.
Ooit ingesteld met het oog op echte overlast en ter bestrijding van hondsdolheid. Tegenwoordig slechts een bron van inkomsten voor de lokale overheid. Natuurlijk wordt er zo hier en daar wel wat met het geld gedaan maar veel verdwijnt er rechtstreeks in de gemeentekas. Onlangs stelde Burgerbelangen (en de VVD) voor om de hondenbelasting dan ook maar af te schaffen.
Het idee werd in de raad sympathiek ontvangen maar sneuvelde bij voorbaat al. Dit alleen maar omdat daardoor de gemeente Ede zo’n 8 ton aan inkomsten misloopt. Dus… zolang achterhaalde zaken geld kunnen opleveren hou je het gewoon in stand! Krom toch? Maar ja, als participerende burger schiet je nu eenmaal de gemeente graag te hulp. Wat dacht u van belasting op bijvoorbeeld lawaai, onkruid of wellicht columns…
Gaat
u op 22 mei naar de stembus? ‘Verkiezing van de leden van het Europese
Parlement’ staat er dit keer op het menu. "Alweer" hoor ik u brommen?
Inderdaad, democratisch stemrecht kan best vermoeiend zijn. Trouwens dat hele
Europese ‘gedoe’ is voor velen een ver-van-mijn-bedshow.
Voor nationale of lokale zaken willen we nog
wel onze stem laten horen. Dat Europa niet erg leeft blijkt doorgaans wel uit
de geringe opkomst. Ik ga in ieder geval wel want ik ben niet zo voor een grote
superstaat maar wel voor innige samenwerking en dat wil ik wel even kwijt. Maar
hoe zit dat met u? Als u zegt niet te weten op wie te stemmen is het wellicht
een idee om dan maar iemand uit Ede in te kleuren?
Op
deze manier kan er toch nog een Edes tintje aan het ‘Brusselse circus’ worden
gegeven. Ik heb de kandidatenlijst er maar eens bijgepakt. Dit zijn de namen: Leon
Meijer (CU/SGP), Jan Siebelink (Partij voor de Dieren) en Annelies Brons-Stuip
en Peter Schuttevaar, beiden van de partij Aandacht en Eenvoud. Lara de Araujo
Cerqueira de Brito (Groen Links) valt er buiten omdat ze in Wageningen woont
maar zo’n mooie naam kan ik niet onvermeld laten.
Even
de statistieken analyseren… Vier personen uit de gemeente Ede van de 345 in het
totaal op de verkiezingslijst. Dat is dus 1,2%. Van de ongeveer 17 miljoen
Nederlanders komt dat overeen met 200.000 inwoners. We kunnen gerust stellen
dat gemeente Ede oververtegenwoordigd is. Maar hoe het ook zij, ga in ieder
geval stemmen en maak een weloverwogen keuze! Met
ons ‘kleine’ Ede komt het wel vast goed in het ‘grote’ Europa als we zelf ook
maar over onze eigen grenzen heen blijven kijken.
