Draagvlak

‘De burger wil het niet’. Ik hoor en lees dit regelmatig. Het gaat dan over de komst en huisvesting van asielzoekers in de gemeente Ede. In de Edese gemeenteraad hebben 37 van de 39 raadsleden aangegeven vluchtelingen te willen opnemen! De twee raadsleden van Burgerbelangen zijn principieel tegen. Zij hanteren de absolute nullijn dus. Dezelfde partij diende onlangs een voorstel in om een referendum te houden onder de mensen in gemeente Ede. Peilen hoe het er voor staat want Burgerbelangen heeft het idee dat de gedachte geen asielzoekers op te nemen heel erg breed onder de lokale Edese bevolking leeft…

Geen van de andere partijen steunden trouwens dit voorstel. Maar goed, als je denkt dat wellicht meer dan 50% van de mensen in gemeente Ede werkelijk tegen opname van asielzoekers zouden kunnen zijn dan moet een politieke aardverschuiving wel aanstaande zijn. Veel van de huidige partijen die nu allemaal voor zijn zullen dan wel electoraal worden afgestraft. Als Burgerbelangen een beetje tactisch de verkiezing van 2018 met hun stokpaardje ingaat dan moet dat toch wel zo’n zeteltje of 19/20 gaan opleveren. Wel goed voor vier wethoudersposten. Als dat draagvlak er dus werkelijk zou zijn dan krijgt Burgerbelangen het de komende twee jaar nog druk bedenk ik net.

Het werven en screenen van geschikte raadsleden is immers een tijdrovende bezigheid. Want laten we eerlijk zijn… onder de ‘achterban’ zitten ook wel lieden die ik liever niet de raadszaal zie verschijnen. Zoals die meneer de onlangs tijdens een Edese raadsvergadering vanaf de tribune zaken riep als: “Ik zit al een half uur naar dat gezwets te luisteren. We willen die zooi niet. Opgedonderd met die kutzooi.” We willen toch niet dat soort lui met het Fortuyneze en het Wilderiaans gedachtegoed aan de haal laten gaan toch? Burgerbelangen claimt altijd duidelijke taal te spreken maar het kan blijkbaar ook te overduidelijk.

Zou ik mij wellicht als kandidaat wethouder kunnen opwerpen? Verdient wel aardig en dan heb je in ieder geval een min of meer vast arbeidscontract voor tenminste vier jaar. Daar kunnen tegenwoordig de mensen die een baan vinden alleen maar van dromen. Maar ik weet nu al, het zal zeker niet erg lang duren. Ik ken mijzelf maar al te goed. ‘Het dan door de partij opgelegde rechts lullen en toch vanuit het hart links de zaken invullen’ zal mij ongetwijfeld een royement gaan opleveren. Nee, laat mij dan toch maar stukjes blijven schrijven. De burger wil het niet... Nou, een bepaald deel wil het niet. In een democratisch proces heb je wel een meerderheid nodig. Zoals die hele krappe bij de koopzondag. Maar in dit draagvlak geloof ik niet. De Burgerbelangen zijn in dit geval slechts de belangen van een gedeelte van de burgers in Ede...

Regenboog

2 januari 2016. De reis vanuit Ede verliep voorspoedig. Binnen twee uren draaien we het parkeerterrein op. Het is buiten koud en vochtig. De weg naar kamer 30 van het verzorgingshuis laat een verlaten indruk achter. Er is op dit tijdstip eigenlijk nergens enige menselijke activiteit te bespeuren. Een soort van kilheid lijkt het gebouw in haar greep te hebben. Na het drukken op de bel duurt het even voordat de deur opengaat. We staan in oog met oom Jaap. Hij heet ons welkom en meldt dat tante An al een aantal dagen bedlegerig is. Hij spreekt direct z’n grote zorg uit dat het wel eens niet goed gaat aflopen. Hij zet intussen koffie en wij melden ons achter de slaapkamerdeur.

Tante An kijkt en luistert maar of ze precies beseft wie er zijn lijkt niet duidelijk. Onze jongens krijgen de opdracht op zoek te gaan naar een supermarkt. Moet in een plaatsje als Ferwert gauw geklaard zijn. Oom Jaap beschrijft hoe tante weinig meer eet en nu al een dag of wat aan bed gekluisterd is. Ook het recente overlijden van hun schoondochter komt aan bod. Ondanks het verdriet en grote zorg presenteert oom Jaap zich zoals ik hem ken. Opgewekt, zo nu en dan tijd voor een grap en een grol en veelvuldig met anekdotes strooiend. Ondanks de donkere gloed die over de huidige toestand hangt weet hij openingen te vinden om het licht te laten ontsnappen.

Een eigenschap die mijn oom en tante beiden in hun DNA hebben meegekregen. Het enige dat rest is alles aan de Grote Baas voor te leggen laat oom Jaap weten. Een poosje later zijn onze jongens er weer. Ze hebben een bosje bloemen bij zich en een pak koeken. Een vaas wordt opgezocht en de bloemen komen in de slaapkamer terecht. De verzorging die intussen had gezien dat er bezoek is brengt een extra aantal maaltijden mee. Daar is toch al voor betaald en anders worden ze toch maar weggegooid. Oom Jaap en ik delen samen nog de overgebleven gehaktbal. "Jullie komen binnenkort toch wel eens weer?" vraagt tante An nog als we na de maaltijd afscheid nemen...

12 januari 2016. De reis vanuit Ede verloopt weer voorspoedig. Het laatste stuk gaat door het Bûtenfjild. Het is buiten weer koud en vochtig. Een pikzwarte lucht doemt op en als wetmatigheid duurt het niet lang of hevige regenval dient zich aan. Maar opeens is daar de regenboog met haar kleuren. Het ultieme teken van hoop. Bij 'Stjinnendaam' is het opeens droog en breekt deze zon zelfs even door. We draaien kort daarna het parkeerterrein op vlakbij het terpkerkje van Burdaard. Na de dienst en het drinken van koffie is het tijd om de terugreis te beginnen.

Toch verlaat ik met een warm gevoel deze plaats waar mijn oom en tante zo lang hebben gewoond. Warm vanwege de boodschap van troost, hoop en bemoediging die in de dienst heeft geklonken. Warm van de bijdragen van enkele naaste familieleden. Maar vooral warm vanwege hoe ik tante An zal herinneren. Haar blijmoedigheid en opgewektheid. Haar rechtvaardigheidsgevoel. Haar gulheid. Hoe ze eigenlijk nooit klaagde hoewel de financiële armslag hun gehele leven beperkt was. Voor wat zij ook voor mij persoonlijk heeft betekend met name in mijn jeugd.

Hoe we altijd graag naar 'Burdaard' gingen of het goede samenzijn ervoeren als oom Jaap en tante An bij ons thuis op visite kwamen. Zij is er dan wel niet meer maar de goede herinneringen zijn stevig verankerd. Die regenboog en de plotselinge opklaring blijven mij op de terugreis bezighouden. De symboliek er achter, de afspiegeling hoe ik en anderen op mijn net begraven tante mogen terugkijken? Was die regenboog daar op die plek en op dat moment slechts een toevallige samenloop van omstandigheden? Ik besluit op dat moment daar geen snars van te geloven... 

Steen Des Aanstoots

Tijdens zijn nieuwjaarstoespraak in Cultura hield hij hem omhoog. Burgemeester van der Knaap toonde de steen die bijna de auto had getroffen waar hij ook in zat. Een groep van tientallen jongeren had tijdens de jaarwisseling voor veel overlast gezorgd in de wijk Veldhuizen. De burgemeester, met de politie op pad, was dus getuige van dit alles en zag deze steen op zich afkomen. Verontwaardiging en afkeuring van al dit onaanvaardbaar gedrag lagen dan ook symbolisch omsloten in deze meegebrachte steen. De burgemeester vroeg dan ook om een applaus voor alle hulpverleners die dit soort zaken allemaal mee moeten maken.

De wijk Veldhuizen stond er weer eens gekleurd op. In de beeldvorming is het dan ook bijna een wetmatigheid… zulke incidenten kleuren dan tot een groter geheel. Ik woon dan ook in een gedeelte van Ede waarvan buitenstaanders soms een heel negatief beeld van hebben. Alsof er niets meer is dan dit incident en andere uit het verleden. Alsof het per definitie hier een slagveld is en raddraaiers continu de buurt onveilig maken. Niets is minder waar maar ik kom nog regelmatig mensen tegen die bij het horen van Veldhuizen menen dat ik een soort van kalifaat woon.

Ik moest ook denken aan een ander zeer ernstig voorval tijdens de jaarwisseling. In het Duitse Keulen is een aantal vrouwen door een grote groep mannen op ernstige manier benaderd. Er zou sprake zijn van aanranding, verkrachting, beroving. Nu de identiteit van deze mannen voornamelijk gezocht moet worden in het kamp van asielzoekers gebeurt hetzelfde. ‘Zie je wel wat er allemaal binnengehaald wordt!’ Het incident blijkt in enorme invloed te hebben en een kentering te zijn in de ruimhartige toelating van asielzoekers in Duitsland.

Ik zie dan ook op twitter en facebook mensen die juist deze buitenlandse gebeurtenis aangrijpen om eigen visie op het lokale asielbeleid te ondersteunen. Een paar individuen bepalen voor hen het totale beeld van een veel groter geheel. Nu zal er met het onderdak verlenen van asielzoekers in gemeente Ede geen garantie zijn dat het allemaal modelburgers zullen zijn. Elke bevolkingsgroep heeft nu eenmaal zijn dissidenten. Maar dat mag geen aanleiding zijn om hulp te laten vervallen vanwege het gedrag van een kleine groep met crimineel gedrag.

De gemiddelde Veldhuizenaar is geen raddraaier. Het doorsnee gedrag van de asielzoeker staat zeker niet gelijk aan die in Keulen. Crimineel gedrag waar dan ook benoemen en aanpakken. Maar wel met nuance en in perspectief de dingen blijven bekijken. Want als een kleine groep het voor een totale groep verpest dan is dit zeker voor mij ook een 'steen des aanstoots'. Zullen we die maar niet meer gooien maar in plaatst daarvan bouwstenen van liefde aandragen?

Lokale Perikelen...

Op donderdag 24 december 2015 plaatste ik dit bericht, afkomstig uit de Edese Post, op twitter en facebook. Binnen no-time had het een stortvloed aan retweets, delingen en reacties opgeleverd. Het bericht is ook via andere kanalen uiteindelijk nationaal nieuws geworden. 

De Edese Wethouder Leon Meijer (CU) reageerde op facebook als volgt: "Maar werk je niet mee Jolmer Winkel aan deze sfeer door enerzijds op inhoud afstand te nemen van de anti-vluchtelingen hetze maar anderzijds politici a la Wilders te nomineren als politicus van het jaar. Zou mooi zijn als mensen die vluchtelingen willen helpen ook eens een podium van je kregen!"

Kort daarna de reactie van Ruben van Druiten fractieleider van de Edese partij Burgerbelangen: "Wat een laffe en domme indirecte beschuldiging Leon en wethouder onwaardig om mijn nominatie hierin te betrekken. Waar werk jij aan mee als wethouder van alle Edenaren? Ben je wel een wethouder van alle Edenaren? Fijn om als wethouder Edenaren de mond te willen snoeren. Mag de media alleen maar het christelijke JA geluid laten horen? De overige mensen kan jij natuurlijk gewoon negeren. Alsof mensen een andere mening hebben door politici, die kunnen ze ook prima zonder politici vormen. Jij bent duidelijk het gevoel met veel burgers geheel kwijt. Het COA blaast dit initiatief af zonder een exacte reden bekend te maken, geen enkel kritisch woord naar hen toe, maar wel naar een columnist, die bepaalde nominaties doet."

Dan volgt hier mijn reactie gericht aan wethouder Meijer. Ik heb inderdaad Ruben van Druiten genomineerd als Edese politicus van 2015. Maar niet alleen hem maar ook Breunis van de Weerd (SGP) en Ellen Out van Groenlinks/Progressief Ede. Dus die twee geef ik ook een podium hoor! De laatste sprak onlangs nog uit of er in Ede wellicht meer dan de 600 voorgenomen asielzoekers moeten worden opgevangen. Zo'n geweldig statement had ik al eerder via twitter wereldkundig gemaakt.

En wat het nomineren betreft, dat doe ik zonder persoonlijke politieke voorkeur. Als dat zo was had ik alle 6 CU raadsleden beter kunnen voordragen! :-) Nee, ik kijk naar de manier van optreden en hoe er politiek rendement wordt gehaald. Naar aanleiding van de hele gang van zaken rond de Permar en de politieke gevolgen, of beter gezegd het uitblijven daarvan, heb ik besloten geen raadsleden van de coalitiepartijen te nomineren! Blijven over vier oppositiepartijen waarvan de VVD voor mij is afgevallen om hun wel hele rancuneuze manier van handelen en de zogenaamde ramkoers die ze lijken te varen.

Blijven drie partijen over waarvan ik de fractieleiders heb genomineerd met een kleine ondersteunende motivatie. Doorgaans zijn de denkbeelden van Burgerbelangen de mijne in het geheel niet. Maar hierbij staat dit niet in de weg om bepaalde capaciteiten en (politieke) vaardigheden van deze fractieleider (en anderen) te herkennen en te benoemen! Dus voor mij geen enkele aanleiding om Ruben van Druiten niet te nomineren ondanks dat de visie van Burgerbelangen op asielzoekers haaks staat op die van mij!

Binnenkort kom ik met de uitslag. Het zou best eens kunnen dat Dhr. van Druiten voor mij persoonlijk de Edese politicus van 2015 wordt... of dhr. van de Weerd of wellicht mevrouw Out. Wait and see. Prettige kerst- en feestdagen verder nog toegewenst!

Was getekend, Jolmer Winkel

Edese Politicus Van 2015

Aan het einde van het jaar hier nog een kleine verkiezing op weblog De Winkelhaak, namelijk de Edese politicus van 2015. Ik heb een drietal namen opgevoerd die wat mij betreft voor deze titel in aanmerking komen. Gekozen zijn kandidaten allemaal uit het kamp van de oppositie voorzien van een korte omschrijving. Ik zal dan ook later mijn persoonlijke voorkeur kenbaar maken. Eerst wil ik eens peilen via dit weblog, twitter en facebook hoe anderen hierover denken. Dus laat maar eens weten welke van deze drie er volgens u in aanmerking komt voor de titel.

(1) Mevrouw Ellen Out (GroenLinks/Progressief Ede)

Toen bleek dat de drie zittende raadsleden van GL/PE na de gemeenteraadsverkiezing in 2014 niet terug gingen keren was mijn verwachting dat P.G. van den Berg de lijsttrekker zou worden. Het werd echter de geheel onbekende mevrouw Ellen Out. In de tussentijd heeft zij zich goed geprofileerd. Enerzijds door het gebruik van de sociale media maar veel belangrijker door haar bijdragen in de gemeenteraad die als zeer constructief kunnen worden genoemd. Er is een goede balans tussen tegenwicht bieden aan collegevoorstellen of juist deze ondersteunen. Oppositievoeren daar waar nodig en dat op een prettige manier.

(2) Ruben van Druiten (Burgerbelangen)

De voorman van de lokale partij gestoeld op Fortuynistisch gedachtegoed heeft het de laatste tijd druk. De partij is als enige (principieel) tegen de komst van asielzoekers en heeft de rest van de raad tegen als het om dit onderwerp gaat. Al eerder stond de bouw van een moskee op de agenda en roerde hij zich tegen de stroom in. Zijn optreden en taalgebruik is ronduit helder en laat niets aan de verbeelding over. Samen met partner Natasja heeft hij zitting in de Edese raad en hoewel geen gebruik makend van twitter is hij wel heel actief met het reageren op zaken via facebook. Bijvoorbeeld als Jolmer Winkel weer eens een column heeft geschreven die hij als schurend heeft ervaren…

(3) Breunis van de Weerd (Staatskundige Gereformeerde Partij)

Je wordt (tegen de verwachting in) de grootste partij bij de gemeenteraadsverkiezing om vervolgens (samen met de VVD) aan de kant te worden gezet door vijf partijen die zich voor de (in)formatiebesprekingen al hadden gevonden. Heel zuur dus en heeft eventjes geduurd dat de teleurstelling verwerkt kon worden. Maar de huidige stijl van oppositievoeren is dan ook constructief te noemen en dat op een politiek correcte manier. Dit in tegenstelling tot de VVD tot zich nog steeds zeer rancuneus opstelt. Breunis van de Weerd is dan ook een goede oppositieleider te noemen.

Hier is dan de uitslag:

Van alle stemmers op facebook, twitter en deze weblog koos 19% voor Breunis van de Weerd, 23% voor Ruben van Druiten en het liefst 58% voor Ellen Out.

Zelf had ik ook al eerder besloten om de titel Edese politicus van 2015 naar mevrouw Out te laten gaan! Zowel de voltallige redactie van de Winkelhaak als de stemmers hebben u verkozen. Van harte gefeliciteerd met dit heugelijk feit! 

Hemelse Wespensteek...

In de jaren ’80 kwam de band W.A.S.P. wel eens voorbij in de paar radioprogramma’s die specifiek gericht waren op hardrock en heavy metal. Ook las ik in die tijd het daar aan gerelateerde magazine de Aardschok dat regelmatig berichtte over deze Amerikaanse schreeuwers om aandacht pur sang. Het imago van de band, de tekstuele escapades en wat er allemaal gebeurde bij concerten was voor mij reden genoeg deze act driedubbel links te laten liggen.

De ‘We Are Sexual Perverts’ en dat onder leiding van een zanger/gitarist die zich Blackie Lawless noemt en shockeren als bijzondere roeping had was dus in het geheel niet aan mij besteed. Onlangs vernam ik dat er anno 2015 het één en ander met de heer Lawless is gebeurd. Het christelijke geloof van zijn jeugd is herontdekt en dat heeft tekstueel wel enige weerslag gehad. Het heeft geresulteerd in het album ‘Golgotha’. Nieuwsgierig geworden naar het geheel heb ik mij maar eens gewaagd aan een luisterbeurt en dat is niet zonder gevolgen gebleven.

‘Wellicht hun beste album ooit’ had ik op het internet al eerder gelezen. Nu ken ik dus hun werk door de jaren heen niet maar wat ik hoorde maakte enorme indruk op mij. Dit is gewoonweg melodieuze hardrock van de bovenste plank! Rauwe maar zeer krachtige zang, fraaie zang- en melodielijnen en fantastisch gitaarwerk, zowel de riffs als de veelvoud aan solo’s en dat op alle nummers zonder uitzondering. Voor mij persoonlijk is het titelnummer ‘Golgotha’ het absolute hoogtepunt op dit album.

Ik ben bezig een lijst samen te stellen met mijn favoriete songs allertijden. Deze gaat, alhoewel nog maar net ontdekt, er zeer zeker hoog op terecht komen. Het nummer heeft gewoonweg alles wat het voor mij tekstueel en muzikaal tot een waar kunstwerk maakt. Kortom, deze muzikale ‘wesp’ heeft mij flink te pakken genomen. Zeg maar gerust… 'hemels' gestoken.

 

Pedagogische Tik...

Op een Edese scholengemeenschap heeft een docent een poosje geleden een leerling fysiek iets aangedaan. Dit is één van de bevindingen uit het diepgaand onderzoek dat de schooldirectie door  extern onderzoekbureau Lerenmot heeft laten uitvoeren. Er was een geruchtenstroom op gang gekomen dat meer zaken tijdens de lessen Engels niet in de haak zouden zijn. Uit het rapport is dan ook klip en klaar gebleken dat er door heel veel betrokkenen aanwijsbare fouten zijn gemaakt.

Niet alleen de betreffende docent maar ook collega leerkrachten, de schooldirectie, de leerlingen, de medezeggenschapsraad en een conciërge worden in het rapport genoemd. Maar uiteindelijk is de leerkracht Engels wel hoofdverantwoordelijk voor wat er tijdens de lessen gebeurt (of juist het het achterwege blijven daarvan). De aard van de fysieke mishandeling van de leerling is voor menigeen buiten de school aanleiding om gepaste maatregelen te verlangen.

De verwachting was dan ook de lerares Engels haar baan zou verliezen door dit incident. Maar tot ieders verbazing liep het anders. Op eigen aangeven heeft ze aangeboden voortaan dan maar geen Engels meer te geven. De andere vakken waarvoor ze aan de school is verbonden, gymnastiek en handvaardigheid, blijft ze gewoon geven. Miss Lightline vindt dat ze hiermee voldoende haar verantwoordelijkheid heeft getoond. In haar eigen beleving heeft ze slechts een pedagogisch tikje aan de genoemde leerling uitgedeeld.

Voortaan gaat de docent Duits, frau Elefeld, de Engelse lessen er ‘gewoon even bij doen’. Het schoolbestuur gaat dan ook akkoord met deze oplossing. Het bestuur en de collega’s van miss Lightline zijn echter niet bereikbaar voor commentaar over deze delicate kwestie. Wel is het onderwerp onlangs aan de orde geweest in de vergadering van de medezeggenschapsraad. Voor Veronique (Vé) van Dee was het volkomen duidelijk. “Wat er is gebeurd tijdens de lessen van miss Lightline is pedagogisch gezien zondermeer een doodzonde!”

Ze sprak van het ‘in elkaar beuken’ van de student en uitte een enorm wantrouwen richting de lerares Engels. Ze wil dan ook directe op non-actiefstelling maar stond alleen op dit standpunt. Anderen, waaronder Sjaak G. Peen en Bé Burger, spraken van afkeuringswaardig gedrag maar zagen af van verdere maatregelen. Een brede meerderheid van de MR echter had het echter alleen maar over een droevige situatie en sprak enkel over spijtbetuiging richting de getroffen leerling. Maar ja dat zijn dan ook voornamelijk personen met familieleden en vrienden binnen het docententeam.

Opmerkelijk is wel dat de MR-leden Dé van Zessen en Christina Unie ook op dit laatste standpunt staan. In het verleden is als eens eerder een docent Engels om lichtere redenen ontslagen. Dit omdat deze een krijtje en een schoolbordborstel naar een leerling had gegooid. Toen riepen genoemde twee heel hard om ontslag terwijl ze nu bij een veel ernstiger vergrijp het zwijgen er toe doen. Zou het te maken kunnen hebben met het feit dat ze nu beiden een direct familielid als leerkracht aan de school hebben?

Een absurd verhaal? Binnen het onderwijs zal dat zeker zo zijn maar in de Edese politiek is het echter allemaal mogelijk…

PEK Is Back

Onlangs was er weer eens op een uiterst geheime locatie ergens in de gemeente Ede een bijeenkomst van het Platform Edese Kritiek. Vanwege enkele recente gebeurtenissen was het hoog tijd dat het voltallige PEK weer eens samen ging komen. Dit is echter geen eenvoudige opgave want voorzitter @SiemSijave is zo’n beetje professioneel toerist en is meer in het buitenland te vinden dan in het Bennekomse. Maar hij bleek een gaatje te hebben gevonden tussen twee vakanties door.

Voordat hij goed en wel de vergadering kon openen was de discussie al in alle heftigheid losgebarsten. @Mo_uit_Ede, dit keer getooid met een panty over z’n hoofd, bereed één van z’n stokpaardjes, namelijk de transparantie binnen de Edese politiek. Of beter gezegd, het ontbreken daarvan. Hij mopperde luid en kreeg bijval van @KritischEde. De laatste sprak dit keer vanonder een hele grote kartonnen doos vandaan waarin enkele kleine luchtgaten waren aangebracht.

Bij Kritisch Ede is het altijd moeilijk om te bepalen of deze met jij dan wel jullie moet worden aangesproken. Gezien de grootte van de doos leek het er sterk op dat ze tijdens deze sessie met z’n tweeën waren gekomen, alhoewel er buiten maar één ATB tegen de muur stond geparkeerd. Maar de stemming zat er direct al goed in toen Mo en KE het over even later over de recente gebeurtenissen in Otterlo hadden.

“Die uit Otterlo zijn allemaal xenofoob” sputterde Mo maar KE kon de verhitte gemoederen wel begrijpen. De beide heren lieten zich meeslepen in de discussie en in een onbewaakt moment verloor Mo even zijn zelfbeheersing en schopte tegen de doos. “Heren, heren” riep voorzitter Siem op een Karel de Graaf-achtige manier. Nadat de rust was weergekeerd kon er verder aan de geheime agenda worden begonnen.

Een paar zaken kunnen wel gemeld worden. Toen @JolmerWinkel weer eens begon over de anonimiteit die Mo en KE hanteren volgde er een heftige discussie. Het ging zover dat de beide anonieme kritische broeders dreigden hun lidmaatschap van het PEK op te zeggen en als afsplitsing verder te gaan. Volgens voorzitter Siem moeten we de krachten blijven bundelen en is een kleine anonieme splintergroepering een heilloze weg. Besloten wordt dan ook dat Jolmer het onderwerp NIET meer aan de orde mag laten komen.

Dan het plotselinge besluit van Jolmer Winkel om als columnist van de Edese Post te stoppen. Na een degelijke uitleg van zijn kant over het hoe en wat reageert de vergadering toch zeer teleurgesteld. “Jammer” roept Siem. “Zonde, zonde, zonde” oreert Mo. KE is ook gul met mooie woorden en besluit met “We dragen u immers een warm hart toe!” Het grijpt dhr. Winkel aan en hij reageert vervolgens zoals zijn provinciegenoot Foppe de Haan na de wedstrijd Heerenveen - Roda JC.

Er volgt een inventarisatie of er wellicht iemand anders is die het open plek kan opvullen. KE en Mo hebben al eerder bewezen een goede tekst op papier te kunnen krijgen. Maar tevens beseffen ze tegelijk dat ze met hun anonieme status weinig kans maken bij de lokale media. Jolmer houdt wijselijk z’n klep hierover om nu niet al de boeteclausule in werking te laten treden. Voorzitter Siem valt af want hij is nu eenmaal schriftelijk (te) kort van stof. Binnen PEK dus geen alternatieven.

Verder wordt gekeken of er wellicht nog nieuwe criticasters op het politieke toneel zijn verschenen. De naam van @marcvanderwoude valt. Over die laatste is de vergadering gauw klaar. “Die zei meteen Winkeltje en mij te ontvolgen op twitter na een kritische opmerking van onze kant” weet KE zich nog levendig te herinneren. “Terwijl hij nog niet eens een volger van mij was” voegde Jolmer er nog aan toe. Ook door de naam van der Woude gaat een vette streep.

Verder zijn er nu geen zaken uit deze vergadering die aan de grote (Edese) klok kunnen worden gehangen.

Wat Sint Van Politiek Ede Vindt...

Jongens heb je het al vernomen...

Rapport Berenschot over Permar is aangekomen. 

In de schaarse tijd zo aan het einde van elk jaar, 

speelde de Sint het toch maar mooi weer klaar. 

Hij las het ambachtelijk onderzoekswerkje van a tot z. 

En het moet gezegd, het bedierf wel enigzins zijn pret. 

Want wat de Sint daar las was echt niet amusant. 

Zulk een droefheid houdt toch geen stand? 

Ook liet de Sint pietje Paniek de stukken lezen. 

Voor z’n welzijn valt nu helemaal te vrezen. 

Hij sloeg op tilt en was niet meer te bedaren. 

Hoeveel zorgen kan één zo’n rapport wel niet baren? 

Maar in bestuurlijk Ede reageert men nochalant. 

Alleen van Milligen schreeuwt moord en brand. 

Zijn indringende oproep Ligtelijn de zak te geven, 

lijkt in de lokale politiek niet heel erg te leven. 

De wethouder mag alleen niet meer over Permar gaan. 

Voor andere zaken krijgt ze nog steeds ruim baan. 

De Sint schudt bij dit alles het hoofd vele malen. 

Hoeft er dan niemand enige tol te gaan betalen? 

Houden ze in Ede elkaar de hand boven het hoofd? 

Worden daarvoor onderling dingen aan elkaar beloofd? 

De Sint z’n eindconclusie voor het grote Edese publiek: 

Het lijkt daar waarachtig allemaal wel politiek…

Winkelsluiting

Onder het kopje ‘Ede in de etalage’ verscheen in april 2012 mijn eerste column in de Edese Post. Ze moesten direct of indirect iets met gemeente Ede te maken hebben, verder waren er geen restricties. We zijn intussen zo’n 155 pogingen verder en deze zal de laatste zijn. De tijd die het allemaal vergt wil ik voortaan anders gaan besteden. Het bedenken en schrijven, of soms het schrappen, is daarbij niet zo'n probleem.

Wel het adequaat op de hoogte blijven van allerlei ontwikkelingen. Dit door twitter, facebook en het volgen van diverse lokale media. Ik wil iedereen bedanken die de afgelopen jaren moeite heeft genomen mijn columns te lezen. Hopelijk dat ik daarbij regelmatig een vorm van emotie heb kunnen opwekken. Het spectrum aan reacties is breed geweest. Heel veel re-tweets en deling op sociale media tot enkele boze brieven.

Er waren gelukkig veel mensen in gemeente Ede die mijn stijl weten te waarderen ondanks dat we inhoudelijk soms op geheel andere golflengtes zitten. De ene keer was het doodserieus en soms met een opgeheven vingertje. Een andere keer humoristisch door b.v. een kolderieke metafoor. De rolluiken voor de Edese Post gaan nu dan ook naar beneden. Ik wil dan ook eindigen met een reactie die ik zeer recent ontving:

“En dan zijn er natuurlijk zuurpruimen die in een wanhopige zoektocht naar aandacht met hun laptopje kolommetjes moeten vullen in het plaatselijke suffertje die daar een geforceerde mening over gaan hebben.”

Dit slaat natuurlijk nergens op! Mijn columns kwamen steeds tot stand op een volwaardige PC. De rest echter zou wel eens de waarheid dicht kunnen benaderen…