Unheimisch Gevoel

Herinnert u zich dinsdag 17 juni nog? Ik in ieder geval wel. De hele dag voelde ik mij erg onrustig. Ik kon het echter niet plaatsen. Wat ik ook ondernam, mijn draai kon ik niet echt vinden. De volgende dag echter was alles weer normaal. Wat de precieze oorzaak is geweest van mijn unheimisch gevoel die dag daar ben ik sinds kort achter gekomen. Dit allemaal dankzij de Edese VVD.

In het naspeuren door deze partij van de weekagenda van ons college werd het in één klap duidelijk. Wat blijkt… op 17 juni waren zowel onze burgemeester als ALLE VIJF wethouders buiten de gemeentegrenzen! Ja, u leest het goed. Die dag was er NIEMAND van hen aanwezig. Dat verklaart dus mijn onrustige gevoel op die dag en waarschijnlijk die van meer mensen uit gemeente Ede. Zoiets mag voor het collectieve welzijn van ons Edenaren eigenlijk niet weer gebeuren.

Begrijpelijk dat de VVD nu vragen heeft gesteld over deze zeer ernstige zaak. Nu zou ik met de volgende suggestie willen komen. Mocht er nog eens helemaal niemand van B&W, door wat van omstandigheden ook, aanwezig zijn dan stelt de VVD zelf een interim volkshoeder beschikbaar. De kandidaat bij uitstek lijkt mij dan ook huidig raadslid Evert van Milligen. Hij is ook wethouder geweest en bezit tevens een motorfiets!

Bij calamiteiten kan hij dan ook snel(ler) ter plekke zijn. Want ik neem aan dat de vragen van de VVD over de afwezigheid van B&W serieus bedoeld zijn? Dat ze niet zijn gesteld om het huidige college te jennen nu deze partij zelf buiten de boot viel? Nee, toch meneer Alexander Vos de Wael, raadslid van de Edese Volkspartij voor Veiligvoelen door Dienstbaarheid?

Bruisende Dweilstad

Afgelopen zaterdag was er in Ede van alles te doen en te beleven. In de oude kerk traden diverse koren op. Buiten was er een rommelmarkt. In een nabijgelegen winkelpand waren maquettes te zien en kon er je ideeën kwijt om het centrum aantrekkelijker te maken. Er was in galerie Blauw Art een kunstexpositie. In Kernhem was landgoeddag en stonden er diverse activiteiten op het menu.

Speeltuin de Korenbloem bestond 60 jaar en dat werd ook uitbundig gevierd. Het weer werkte heel goed mee en het was gezellig druk in de metropool van de Veluwse vallei. Verder waren er de gehele dag zogenaamde dweilorkesten actief in het centrum. Ede stad dweilstad bij uitstek dus. Een raadslid die ik even sprak merkte op dat het allemaal wel heel veel activiteiten in één keer waren.

Dat bracht mij op de gedachte dat Ede eigenlijk kan worden vergeleken met een fles geschudde frisdrank. In potentie heel veel koolzuur dat de zaak aardig kan laten bruisen. Maar draai je de dop er te snel af dan is het effect wel heftig maar de duur kort. We moeten dus in Ede alert blijven op onze aantrekkingskracht mensen! Dat het allemaal niet te mooi wordt want dan zitten we er te gauw doorheen.

En het moet ook niet zo zijn dat de A12 en A30 standaard bij de filemeldingen zitten als er hier weer eens wat te doen is. Dus het bruisen graag doseren door de dop langzaam open te draaien. Gaat het te snel dan gauw de dop weer dicht want anders stroomt de zaak gigantisch over. Dat kan dan wel eens dweilen met de kraan open gaan betekenen. Is Ede ook een dweilstad maar dan net iets anders…

Avondvierdaagse

De avondvierdaagse van Ede zit er weer op. Even een realistische analyse van dit gebeuren. Het steeds herhaaldelijk slenteren/stilstaan om Ede uit te komen vreet doorgaans meer energie dan de rest van het parcours dat jaar in jaar uit hetzelfde is. In de zogenaamde ‘giltunnel’ wordt enkele malen een complete aanslag op de trommelvliezen gedaan. Bij een periode van droogte is het stofhappen als de lange sliert wandelaars door het bos trekt.

Bij hevige regenval glibber je daar alle kanten uit en moet je in opperste concentratie de plassen ontwijken. Bij thuiskomst wacht kleding en schoeisel dan ook een flinke schoonmaakbeurt. Overzicht houden op de kinderen lukt ook niet erg want die hollen continu van voor naar achter. Sommige van hen zitten er al vroegtijdig doorheen en moeten de resterende kilometers getrokken dan wel gedragen worden.

De halve sinaasappel met pepermuntjes gewikkeld in een zakdoek gaat uitlopen en zorgt voor een vieze smurrie. Soms vindt de pauze pas plaats met de finish al in zicht. Kom je uiteindelijk op het marktplein aan dan moet je in een hele lange rij plaats nemen omdat de kinderen een ijsje is beloofd. Het afsluitende defilé is ook al zo’n ramp. Terug in Ede gaat er meer tijd verloren aan wachten dan het lopen van de laatste meters.

Qua tijd, energie en dus rendement is het eigenlijk een hopeloze onderneming. Toch heeft deze jaarlijks terugkerende traditie een enorme charme. Vele (groot)ouders en (klein)kinderen zijn hierbij betrokken. Het blijft een mooi feest van verschillende generaties en van verbroedering in de Edese samenleving. Avondvierdaagse 2015… ik heb er nu alweer zin in!

(On)kruid

Wat is het toch een lust al die bermen in Ede die een pracht aan kleuren etaleren. Als ik ’s ochtends naar mijn werk fiets en het volle verkeer nog op gang moet komen, zinderen de vele verschillende geuren in mijn neusgaten. Vlinders en bijen wagen zich volop binnen de bebouwde kom. Pure natuur zo dichtbij. Maar niet iedereen deelt deze mening merk ik regelmatig.

“Het is een ordinaire bezuinigingsmaatregel. Als gemeente Ede zich wil profileren als baken in de Foodvalley dan past dit toch helemaal niet. Ede hoofdstad van de smaak? Wansmaak zul je bedoelen! Je schaamt je diep als mensen van buiten Ede door een haag van onkruid zich moeten voortbewegen.” Tja, smaken verschillen nu eenmaal. Vroeger, toen mijn haar lang, krullend en blond was, leerde ik op de middelbare agrarische school de definitie van onkruid.

Een plant of gewas die op een niet gewenste plek groeit. Dus wat de één het liefst met wortel en tak uitroeit heeft voor de ander juist een hoog koesteringsgehalte. Mijn enige bezwaar tegen het huidige bermenbeleid van de gemeente Ede is dan ook dat het nog wel wat bonter en veelkleuriger mag. Verantwoordelijk bestuurder Leon Meijer kwam ooit naar onze regio toe om biologie in Wageningen te studeren.

Nou, dan is hij ook de heel goed in staat om onze bermen nog kleurrijker te maken. Dus wethouder, pak de oude studieboeken er maar eens bij zoek een mooi kleurenpalet bij elkaar. Of vraag anders iemand van GroenLinks maar voor advies (P.G. van den Berg heeft overal verstand van). Wat het ook wordt, commentaar op onze mooie Edese ecologische bermen hou je toch altijd. Daar is nu eenmaal geen (on)kruid tegen gewassen…

Puberbelasting

Gemeente Ede wil graag dat haar burgers meedenken over bezuinigingen of beter gezegd: hoe kan er geld verdiend worden? Nu heb ik een mooie (geheel gratis) suggestie. Ik zou terstond de z.g. ‘puberbelasting’ willen invoeren. Jongeren in een bepaalde leeftijd zorgen nu eenmaal voor bovengemiddelde overlast. Luidruchtig rondhangen, verkeersregels overtreden maar vooral overal afval laten slingeren. Belast daarom hun ouders maar eens flink.

Van het geld dat dit oplevert plaatst de gemeente een paar prullenbakken en laat de BOA’s wat extra ‘jongeren aanspreekrondjes’ maken. Het grote deel verdwijnt natuurlijk direct in de pot algemene middelen. Blijkt nu dat het pubergedrag ten gunste keert dan blijf je deze belasting gewoon heffen, want het levert nu eenmaal veel geld op. Een absurd idee? Eigenlijk doen we precies hetzelfde met de hondenbelasting.

Ooit ingesteld met het oog op echte overlast en ter bestrijding van hondsdolheid. Tegenwoordig slechts een bron van inkomsten voor de lokale overheid. Natuurlijk wordt er zo hier en daar wel wat met het geld gedaan maar veel verdwijnt er rechtstreeks in de gemeentekas. Onlangs stelde Burgerbelangen (en de VVD) voor om de hondenbelasting dan ook maar af te schaffen.

Het idee werd in de raad sympathiek ontvangen maar sneuvelde bij voorbaat al. Dit alleen maar omdat daardoor de gemeente Ede zo’n 8 ton aan inkomsten misloopt. Dus… zolang achterhaalde zaken geld kunnen opleveren hou je het gewoon in stand! Krom toch? Maar ja, als participerende burger schiet je nu eenmaal de gemeente graag te hulp. Wat dacht u van belasting op bijvoorbeeld lawaai, onkruid of wellicht columns…

Ede Europa In

Gaat u op 22 mei naar de stembus? ‘Verkiezing van de leden van het Europese Parlement’ staat er dit keer op het menu. "Alweer" hoor ik u brommen? Inderdaad, democratisch stemrecht kan best vermoeiend zijn. Trouwens dat hele Europese ‘gedoe’ is voor velen een ver-van-mijn-bedshow. 

 Voor nationale of lokale zaken willen we nog wel onze stem laten horen. Dat Europa niet erg leeft blijkt doorgaans wel uit de geringe opkomst. Ik ga in ieder geval wel want ik ben niet zo voor een grote superstaat maar wel voor innige samenwerking en dat wil ik wel even kwijt. Maar hoe zit dat met u? Als u zegt niet te weten op wie te stemmen is het wellicht een idee om dan maar iemand uit Ede in te kleuren? 

Op deze manier kan er toch nog een Edes tintje aan het ‘Brusselse circus’ worden gegeven. Ik heb de kandidatenlijst er maar eens bijgepakt. Dit zijn de namen: Leon Meijer (CU/SGP), Jan Siebelink (Partij voor de Dieren) en Annelies Brons-Stuip en Peter Schuttevaar, beiden van de partij Aandacht en Eenvoud. Lara de Araujo Cerqueira de Brito (Groen Links) valt er buiten omdat ze in Wageningen woont maar zo’n mooie naam kan ik niet onvermeld laten. 

Even de statistieken analyseren… Vier personen uit de gemeente Ede van de 345 in het totaal op de verkiezingslijst. Dat is dus 1,2%. Van de ongeveer 17 miljoen Nederlanders komt dat overeen met 200.000 inwoners. We kunnen gerust stellen dat gemeente Ede oververtegenwoordigd is. Maar hoe het ook zij, ga in ieder geval stemmen en maak een weloverwogen keuze! Met ons ‘kleine’ Ede komt het wel vast goed in het ‘grote’ Europa als we zelf ook maar over onze eigen grenzen heen blijven kijken.

Breunis

‘Ze zullen nog van hem horen als oppositieleider’ twitterde iemand onlangs over oud-wethouder Breunis van de Weerd. Het verhaal is bekend. Hij ging de geschiedenis in als lijsttrekker van de grootste SGP fractie van ons land. Zeven zetels tegen alle verwachting in. Na een interne strijd hadden de meest orthodoxen zich verenigd in de Gereformeerde Beginsel Partij.

De ‘linkervleugel’, in de persoon van Arnold Versteeg, was teruggezet op de 12e plaats. Van de Weerd is dan ook de exponent van de brede middenstroom. De euforie was ook groot toen, ondanks deze bloedgroepenstrijd, de Edese SGP als de winnaar uit de (stem)bus kwam. Maar het succes kon niet worden verzilverd. Het recht om begin te maken met de informatie werd uit Breunis z’n handen geslagen.

Nu mag de SGP de komende vier jaar het nieuwe college kritisch tegemoet treden. Als wethouder was hij in ieder geval zeer aansprekend. Ik zie hem nog voor mij op EdeTV. Met grote hoed vanuit het gemeentehuis door de sneeuw banjerend op weg naar journalist Brenno de Winter. Televisie en film zijn geen zaken waar hij zich aan laaft maar hij acteerde hier aardig.

Recentelijk hoorde ik van diverse mensen kwalificaties voorbij komen als integer, betrokken en betrouwbaar. Die mogen dan ook met vettte letters op zijn C.V. prijken. Als hij nu met deze eigenschappen en dezelfde flair en elan de oppositie gaat aanvoeren, zoals hij wethouder was, dan komt het allemaal wel goed. Nu moet hij nog een mooie baan zien te vinden. We zullen zien wat Van de Weerd waard is in zijn nieuwe rol.

Maar alles Deo Volente zoals hij het zelf ongetwijfeld zal onderschrijven…

Startschot

Al vrijwel direct na de gemeenteraadsverkiezing in Ede sloegen de winnaar SGP en boezemvriend VVD al aan het formeren. Samen wilden ze dolgraag verder en zagen liefst voortzetting van het zittende college. De andere beoogde partijen werden dan ook min of meer gedwongen ‘bij het kruisje te tekenen’ en vertikten dat.

We weten intussen hoe het afliep. Het CDA, Gemeentebelangen en de PvdA sloten zich vervolgens aan bij D66 en de CU. De ’bende van vijf’ presenteerde zich plotseling op de avond dat de eigenlijke informatieronde zou starten. De SGP en VVD huilden vervolgens krokodillentranen en verlieten het raadhuis.

In hun zog volgde Burgerbelangen die terecht verontwaardigd was over de politieke gang van zaken (lees achterkamertjespolitiek). Onlangs mochten de oppositiepartijen nog zaken aandragen die in het covenant voor de komende jaren opgenomen worden. Heel kinderachtig bleven ze collectief thuis. Hoe nu verder is de vraag?

Wat mij betreft gaan SGP en VVD spijt betuigen over een hun te gretig optreden direct na de verkiezingsuitslag. Daarna gaan het college vijftal individueel sorry zeggen voor hun ongeduld en dat ze niet de van tevoren afgesproken procedure hebben gevolgd. Iedereen vergeet daarna plotsklaps de valse start na de verkiezingsuitslag en richt zich volop op de toekomst van gemeente Ede.

Ik heb begrepen dat het nieuwe college bewust het akkoord niet dichttimmert en dat er voldoende mogelijkheid tot dualisme zal zijn. Werk genoeg dus aan de winkel voor college en oppositie. Dus nu allemaal in volle tred op de pedalen en rijden die politieke koers in gemeente Ede. Klaar voor de start… af!

Bruisende Droom

Binnen een paar jaar is veel gerealiseerd. Er is een af- en oprit gekomen bij de A12 ter hoogte van kasteel Hoekelum. Het megaparkeerterrein daar en winkeltjes met lokale streekproducten zorgen er voor dat er jaarlijks honderdduizenden mensen van heinde en verre naar Ede komen. Het parkeren is er gratis net zoals de pendelbus die continu de kernen van Wageningen, Ede en Bennekom verbindt. Het WEB-uitje is intussen een begrip.

Op de Parkweg zijn veel panden gesloopt maar dankzij wethouder van Druiten zijn de gevels behouden en gerestaureerd. Ze vormen nu de voorkant van cultureel centrum Dorrestijn. Muziekpodium Pelgrim trekt veel bezoekers mede door aansluiting op het nachtnet van de NS. Ede is een fontein van sprankelende activiteiten. Hoewel in de regio nog veel plaatsen kampen met winkelleegstand is hier een lange wachtlijst voor ondernemers.

Kersverse burgemeester Marije Eleveld heeft net de expositie over de Edese schrijver George Knottnerus geopend in het Siebelinkcomplex dat verder nog de grootste permanente boekenmarkt van ons land herbergt. Onlangs is begonnen met de bouw van de Theo van de Rijthal waar straks indoor geschaatst kan worden. Er was veel weerstand tegen al de prestigieuze plannen maar het nu al behaalde rendement heeft de criticasters doen verstommen.

Ede bruist en ik heb als journalist van het volprezen magazine ‘Breed Ede’ (De Breede) zeer interessante opdrachten. ~ 7:00. De wekker brengt mij terug in de realiteit. Het werk als proces-operator roept. Ter hoogte van de Koekeltse Boslaan bedenk ik opeens dat zonder die droom het nu eigenlijk al heel goed vertoeven is in ons mooie Ede. Ja toch?

Vogelaar

Op 9 april 2014, tevens mijn 49e verjaardag, overleed plotseling mijn vader op 72-jarige leeftijd. Geboren en getogen in Drachten, een plaats die eigenlijk wel veel overeenkomsten met ons Ede vertoont. Een uit de kluiten gewassen dorp met een enorme expansiedrang maar voor een echt stadsgevoel lijkt de lat nog onbereikbaar hoog te liggen. Bij hun huwelijk zijn mijn ouders in Garyp, het geboortedorp van mijn moeder gaan wonen en altijd gebleven.

Al sinds ik mij kan herinneren was mijn vader daar actief als nazorger bij de plaatselijke vogelwacht. Tegenwoordig een club van oudere mannen, die zich op oude Sovjetachtige manier, voor een bepaalde tijd maar weer eens een bestuursfunctie toedelen. Toegewijde natuurliefhebbers met een bijzondere aandacht voor het welzijn van (weide) vogels. Verder was mijn vader thuisfabrikant van vele honderden vogelhuisjes.

Vaak was hij dan ook in de vrije natuur rond mijn geboortedorp te vinden om iets voor de gevleugelden te betekenen. Een enkele keer hebben mijn ouders een recreatiewoning in de buurt van Ede gehuurd. Dit bracht hun o.a. naar het mooie Hoenderloo en Wekerom. Dit in eerste instantie om ons te bezoeken maar ook om de omgeving te aanschouwen. Voor mijn vader een speciale gelegenheid om de veluwse vogelstand te observeren.

Ondanks het grote gemis en verdriet werd 15 april toch een mooie dag. Tijdens de uitvaartdienst combineerde de predikant zondag 1 van de heidelbergse catechismus en het onbezorgde leven van vogels uit de bergrede tot een troostrijk geheel. In gemeente Ede zullen er veel mensen zijn die begrijpen wat dat specifiek betekent. De vogelaar is nu voor eeuwig thuis.