Muziek Kringloop

Ik loop al een tijdje rond met het idee om iets te gaan doen in de kringloop van
muziek. Hierbij denk ik specifiek aan het opnieuw in roulatie brengen van
gebruikte Compact Discs en Digitale Video Discs en dat voor allerlei genres.

Heb jij dus muziek op CD/DVD die je weg zou willen doen omdat er toch niet
meer naar wordt geluisterd/gekeken of wil je gewoon (thuis) ruimte scheppen
door ze weg te doen…

Dan mag je hierbij wel aan mij denken (in plaats van een gewone kringloopzaak).
En je mag natuurlijk ook altijd binnen de kring van familie, vrienden, kennissen
etc. informeren of die wellicht iets willen bijdragen!

Met vriendelijke groet,
Willem Jonker

Email: w.jonker65@gmail.com

Wandbord

Sinds kort hangt dit wandbord aan de muur in ons nieuwe huis. Na de verhuizing had het bevestigen even op zich laten wachten. Maar nu is het zover. Voor de vierde keer in pakweg 75 jaar heeft het een nieuw plekje gekregen. In mijn geboortedorp Garyp twee keer en nu in Ede ook voor de tweede maal.

Waarschijnlijk is het wandbord vlak na het einde van de tweede wereldoorlog aangeschaft. Mijn grootouders hadden het thuis hangen. Mijn moeder weet nog te vertellen dat zij als klein meisje (geboren in 1942) boosheid bij haar moeder wist op te wekken door een hakenkruis te tekenen. Inspiratie hiervoor had ze opgedaan door het bord grondig te bekijken.

Op het wandbord is een ruiter afgebeeld wiens paard een vlag vertrapt met daarop het swastika symbool. Het geheel bevat de tekst “Herrijzend Nederland naar vrede en welvaart”. De heraut te paard kondigt als het ware aan dat er nu betere tijden voor de deur staan. De oorlog is ten einde en alles zal nu in het teken staan van de grote wederopbouw. Op de achtergrond staat de opkomende en doorbrekende zon afgebeeld die dit alles nog eens extra moet symboliseren.

Zo zullen er talrijke gezinnen zijn geweest waar dit wandbord invulling gaf aan het verlangen en de hoop dat er nu echt betere tijden aanbraken en men op de drempel stond naar collectieve voorspoed. De ellende van de oorlog achterlatend en de schouders er onder op naar betere tijden lijkt dit kleinnood uit te willen drukken.

Toen het huis van mijn grootouders werd verkocht en afgebroken heeft een oom het wandbord een plekje gegeven in de keuken van zijn nieuwe woning. Daar heeft het van 1973 tot 2008 gehangen. Na zijn overlijden kwam de vraag of ik nog interesse had in iets van de inboedel. Dit wandbord heb ik toen genoemd. Het hangt dus nu thuis bij een familielid van de derde generatie.

Ik heb in mijn jeugd vaak gefascineerd naar het bord staan kijken. Doordat ik al op vroege leeftijd veel interesse had in zaken met betrekking tot de tweede wereldoorlog, zal het daardoor wel extra tot mijn verbeelding hebben gesproken. Ik begreep toen al min of meer wat tekst en afbeelding wilden uitdrukken. Ik vind het in ieder geval aardig om het keramisch gedenkbord nu weer een plekje te hebben gegeven.

Wat de financiële waarde is weet ik niet maar dat er voor mij enige emotie een rol speelt zal wel duidelijk zijn. In dit wandbord loopt een stuk van de Nederlandse geschiedenis synchroon met dat van mijn eigen familie van moederskant. Ik koester het en wie weet heeft in de toekomst één van onze kinderen er dan ook wel een plekje voor.

Een Bijzondere Duurloop

Je hebt wel van die dingen die je eens zou willen realiseren maar die op een één of andere manier nooit gestalte krijgen. Zo heb ik mij vroeger wel eens voorgenomen de afstand tussen mijn ouderlijk huis en dat van mijn grootouders (of andersom) een keer lopend af te leggen. Een idee dat min of meer vast is komen te staan en alleen nog eens uitgevoerd moet worden. Het bekende hiaat tussen voornemen en uitvoering.

Deze twaalf kilometer is vanaf mijn geboorte heel vaak afgelegd. Eerst met mijn ouders op de brommer en later met de auto. Even verder dan het huis van mijn grootouders ging ik vier jaar naar een middelbare school en deed dat vrijwel altijd fietsend (een enkele keer met de bus). Later deze afstand vaak zelf per brommer of met eigen auto afgelegd. Het aantal keren loopt vast in de duizenden. Maar lopend... het kwam er maar nooit van.

Maar op zaterdag 28 april 2018, meer dan veertig jaar nadat deze gedachte eens is geboren, is het dan toch een feit geworden. We gingen als gezin vanuit Ede een bezoekje brengen aan mijn moeder. Bij Drachten hebben we de snelweg verlaten om vlakbij de Oudeweg 195 (foto links) te stoppen. Daar ben ik toen uitgestapt om vervolgens om 13.00 hardlopend mijn weg te vervolgen.

De route ging via de straat de Meer, naar het Noord (Drachten uit), de Folgeren, Nijtap naar Opeinde. Ter hoogte van de brug over het kanaal heb ik nog even getwijfeld om via de Tike te gaan lopen. Maar ik ben toch rechtdoor gegaan naar Nijega. Daar wijkt de route nu iets af vergeleken bij vroeger. Het fietspad/ventweg ligt nu aan de andere kant van de weg richting het noorden.

Via 'Sumarreheide' en de 'Gariperheide' kwam ik vervolgens op de Inialoane uit en een uur en twee minuten later stond ik voor mijn ouderlijk huis op nummer 50 (foto rechts). Ook nog een heel aardige tijd want het grootste gedeelte had ik met tegenwind te maken gehad. Er zijn nog wel wat afstanden die ik hardlopend eens wil afleggen maar deze kan ik nu afvinken.

  

Stemadvies

Op 21 maart 2018 mogen we weer naar de stembus. Dit keer om een nieuwe gemeenteraad te kiezen en ook om voor of tegen de zogenaamde sleepwet te stemmen. Bent u er al uit naar wie uw stem gaat… stop dan nu maar met verder lezen en ga iets leuks/nuttigs doen.

Volgens de statistieken nemen heel veel mensen niet eens de moeite om naar het stembureau te gaan omdat er helemaal geen interesse is of het is er wel maar men heeft geen idee op welke partij dan te gaan stemmen. Weet u het echt nog niet dan ben ik niet te beroerd om u een klein voorzetje te geven...

Ga in dit geval maar voor duurzaamheid. We staan er beroerd voor met ons milieu. Er dreigen grote rampen door klimaatverandering als gevolg van opwarming van de aarde.Dat allemaal als het gevolg van menselijk handelen. De hang naar welvaart is doorgeslagen en de gevolgen zijn steeds meer zichtbaar en dus ook niet meer te ontkennen. We moeten zuinig zijn op wat er nog is en echt zuinig omgaan met de dingen die tot onze beschikking staan. Laten we dit thema dan ook maar verheffen boven alle andere zaken want anders zijn er over een tijd helemaal geen andere zaken meer…

Hier in gemeente Ede is onlangs nog een amendement ingediend om niet pas in 2050 maar al in 2035 als gemeente energieneutraal te zijn. Ambitie vaststellen dus! De klok laat het niet meer toe om dingen op de lange baan te schuiven. Alleen ChristenUnie, GroenLinks, D66, PvdA en Democratische kiezers Ede steunden dit voorstel. Wel frappant want in de verkiezingscampagne zijn er wel meer partijen die dwepen met het thema duurzaamheid. Maar als er dus concreet beleid moet worden gemaakt dan geven ze niet thuis. Politiek theater voor de bühne dus…

Ga in ieder geval stemmen en kies dan maar voor een partij die niet alleen claimt aan duurzaamheid te willen doen maar in de afgelopen tijd ook al ruimschoots heeft bewezen dat het menens is. De tijd dringt en het is van het grootste belang dat er concrete stappen worden genomen om de schade nog enigszins te beperken. Meer zeg ik er nu niet over. Maar ga in ieder geval en kleur een vakje in. Wat u in het geval van de sleepwet moet gaan doen laat ik in het midden. Daar komt u vast ook wel uit. Bij voorbaat dank alvast en op naar een duurzamer samenleving...

Herr Wolf

Het was ergens in de jaren vlak voor de eeuwwisseling. We hadden op een heuveltop een vakantiewoning gehuurd in het plaatsje Laudenbach in voormalig Oost-Duitsland. De eigenaar herr Wolf was een bejaarde man die het grootste deel van z’n leven onder het communisme had geleefd. Op een gegeven moment kwam hij in z’n trabantje vanuit het dorp ons een bezoekje brengen. Al pratende schuifelde hij langzaam op richting het vuilnisvat. Hij tilde opeens het deksel op en inspecteerde de inhoud om vervolgens hevig met z’n ogen te gaan rollen en ons toe te blaffen: “DAS IST FALSCH !!!”

 

Wat bleek… ze waren daar toen namelijk al vrij ver in het scheiden en recyclen van afval. Wij waren toen nog gewend alles in één grote container te pleuren. Herr Wolf had waarschijnlijk een heel leven van alles en iedereen controleren achter de rug. Of dit was als ‘ehemalige stasi mitarbeiter’ weet ik niet maar ik kan mij zo voorstellen dat hij deze routine nog steeds dwangmatig uitvoerde. Op de laatste dag kwam hij afscheid van ons nemen en liet het niet na om nogmaals het deksel op te lichten en te kijken of we intussen ons leven gebeterd hadden…

 

Dit voorval schoot mij onlangs te binnen toen ik las dat in Ede het scheiden van afval nog niet geheel op rolletjes loopt. Dat het (P)lastic (M)etalen (D)rankenkartons-afval nog te veel stoffen bevat die daarin echt niet thuishoren. Soms komt dit door onwetendheid… bijvoorbeeld chipszakken. Maar vaak is er ook bewust restafval bijgedaan omdat je daar nu juist voor moet betalen. En nu blijken er speciale inspecteurs in Ede te zijn die dit controleren! Laat maar zeggen: Big brother is watching you~versie 2018. George Orwell had er ongetwijfeld wel raad mee geweten…

 

Kijk, dit hadden de gemeentelijke beleidsmakers natuurlijk van verre aan zien kunnen komen! Dat als je alleen betaalt voor de hoeveelheid restafval er altijd inwoners zijn die dit bewust in de verkeerde eigen kliko doen.  Of bewust in de kliko van een ander of nog erger… ergens dumpen zonder dat er maar in kliko in de buurt is. Leer mij de mens kennen. Nee, het is droevig dat het zover heeft moeten komen. Hé, zie ik daar buurman Wim een deksel van een container die aan de weg staat optillen? Hij zal toch niet geheim agent zijn van die Edese Wolf Brigade? Nee toch... of wel?

 

Stevig Beleg

Onlangs in een Edese supermarkt was hij daar opeens. Aan het einde van het gangpad, bij de afdeling beleg. Ik zag ik hem intensief naar de vakken turen. Maar wat hij zocht vond hij niet. Hij stevende met grote passen terug naar de plek waar z’n karretje stond. Maar direct opgeven was niet aan hem besteed. Een tel of wat later was hij alweer terug. Dezelfde routine uitvoerend. Ook deze keer zonder succes. Maar vastberaden verscheen hij voor de derde keer. Of hij nu heeft gevonden wat hij daar zocht is mij verder ontgaan...
 

De gemeenteraadsverkiezing staat voor de deur. Vier jaar geleden had hij het allemaal tevoren uitgedacht. Hij zou glorieus als wethouder terugkeren. Zijn VVD zou samen met het CDA, Gemeentebelangen en de SGP (de PvdA was getalsmatig niet eens meer nodig) een mooi college gaan vormen gebaseerd op rechts gedachtengoed. Met die staatkundige broeders maak je gewoon enkele gedegen afspraken rond hun dogmatische stokpaardjes en in ruil daarvoor heb je beschikking over een betrouwbare partner. Die koopzondag mocht dan om pragmatische redenen nog wel even in het vriesvak…

Maar het liep allemaal toch iets anders. De SGP werd de grootste en mocht de onderhandelingen gaan starten. Maar achter de schermen hadden vijf andere partijen al voortijdig een monsterverbond gesloten. Zowel de SGP en de VVD stonden nu met lege handen. Van Milligen was furieus. Niks geen continuering als wethouder maar met de billen op het raadslidbankje. Hoewel men bij de SGP al gauw hun wonden gingen likken bleven die bij van Milligen en Co. hevig schrijnen en dat maakten ze dan ook hevig en langdurig kenbaar…

Evert van Milligen creëerde vervolgens zelf maar een nieuwe politieke functie: kapitein van een oppositieschip op ramkoers. Als hij zich naar de interruptiemicrofoon begaf wist je dat hij ging spetteren door tegen te sputteren. Hij wist zo’n beetje bij elk plan de raad en het college te wijzen op een veel te los zittende knip op de beurs. Dat ordinaire potverteren was dan ook ledigheid ten top. Opvallend dat hij dan onlangs vrij coulant was over het geldverslindende en controversiële plan van het ‘world art center’. Maar ja, bij een naderend politiek einde wil men nog wel eens mild worden…

Ik vermoed dat hij uiteindelijk wel blij is dat het zo is gelopen. Met de stormram hevig inbeuken op collegebeleid is tenslotte veel leuker dan je in allerlei bochten moeten wringen als wethouder. Al die vervelende raadsleden ook met hun vragen en opmerkingen. Deze rol paste hem eigenlijk veel beter. Zo te kunnen functioneren was voor hem waarschijnlijk dan ook als een dikke laag zoetigheid op de politieke boterham. Zal hij wellicht in de supermarkt nog wel eens moeten zoeken, politiek gezien heeft hij in de periode 2014-2018 door z’n manier van optreden het stevige beleg al lang en breed gevonden…

 

 

Is 2018 Het Jaar Dat...

Sina Salim als politieke wapenfeit, tijdens z’n laatste PDE als raadslid, joints uitdeelt aan B&W, collega raadsleden en mensen op de publieke tribune en vervolgens al blowend de hoop uitspreekt dat die felbegeerde regulering van D66 nu eindelijk in Ede eens van de grond komt…

De groene CDA fiets van fractievoorzitter Jan Pieter van der Schans wordt gestolen en de dief deze al gauw weer terugbrengt. Niet direct door spijt ingegeven maar meer vanwege al die onwelgevallige dingen die hem al fietsend door Ede worden nageroepen...

Gemeentebelangen weer heel onopvallend is geweest zodat er eigenlijk geen grap kan worden gemaakt (terwijl ze wel de grootste grappenmaker binnen de Edese politiek in hun gelederen hebben)…

Wethouder P.G. van den Berg van de Edese ‘fipronil’ coalitie (SGP/CDA/CU/GL) landelijke bekendheid krijgt door z’n plan de kinderbijslag af te schaffen en daarvoor een toeslag op het planten van bomen in eigen tuin te verlenen. Fanatieke planters kunnen hierdoor hun inkomen aardig verhogen doch de Balkenende-norm blijft gehandhaafd…

De CU na de teleurstelling van het geringe politieke draagvlak van hun ‘Skeave Huse’ plan nu zelf deze woningen gaat bouwen op het erf van hun raadsleden en fractievolgers. Mocht de ‘verhuur’ moeilijk van de grond komen dan zegt men toe er eerst zelf wel in te gaan wonen om zo een aanzuigend effect te creëren…

Achteraf blijkt dat de Gereformeerde Beginsel Partij, Democratische Kiezers Ede, de 65+ partij van George de Haan, Evenwicht van Irene van de Voort en de SP al ver voor de gemeenteraadsverkiezing in het geheim een coalitie hadden gevormd en van plan waren zo de uiteindelijke winnaar SGP buitenspel te zetten…

Het duo Van Druiten/Peters van Burgerbelangen de politieke arena plotseling verlaat na een zogenaamde ‘Saulus-ervaring’ op de weg van Bennekom naar Ede. Daar vervolgens een monumentaal pand betrekken en de opvang gaan regelen voor uitgeprocedeerde asielzoekers in het kader voortaan de belangen te dienen van wereldburgers…

Het World Art Center van scheidend wethouder Johan Weijland er toch blijkt te komen. Niet in de voormalige kazernegebouwen maar in een logeerkamer bij hem thuis. Met wisselende exposities van eigen vervaardigde kunst en zichzelf als permanent kunstwerk…

De man met de moeilijkste naam in de Edese politieke geschiedenis… Raşit Görgülü de bedenker zal worden van de zogenaamde ‘Erdogan’ hypotheek? Het geld wordt door een Nederlandse bank verstrekt maar in Turkije bepaalt men loopduur, aflossing en het rentepercentage…

Anoniem kritisch twitteraar Mo_uit_Ede zijn verkiezingsbelofte richting het CDA: “Als jullie meer dan 6 zetels halen ga ik zelf de politiek in” op de dag van de verkiezing breekt als blijkt dat het CDA met 7 zetels in de raad komt en hij hierdoor toch blijkt geeft dat er in hem een goed politicus verloren gaat…

Scheidend wethouder Ligtelijn in haar laatste optreden de gehele gemeenteraad voor de zoveelste keer bemoederend toespreekt en hen verzekert dat het allemaal wel goed komt, ook met de Permar…

Na een eigen twitteraccount de SGP in Ede de smaak te pakken heeft. Men wil zelfs achterhaalde mediavormen zoals radio en televisie gaan gebruiken voor verkondiging van het staatskundige evangelie. De Gereformeerde Beginsel Partij, die nog steeds niet in de raad zit, gaat hevig protesteren bij de burgemeester…

Wethouder Leon Meijer, geïnspireerd door de uitspraak van de Amerikaanse president over Israël en Jeruzalem, hem persoonlijk vraagt om Ede als FOOD hoofdstad van de wereld uit te roepen. En dat dit later dit door Donald Trump’s als fakenews zal worden afgedaan…

Evert van Milligen toegeeft dat vier jaar oppositie hem persoonlijk als ‘kapitein op ramkoers’ veel beter is bevallen dan die saaie 4 jaar daarvoor als wethouder…

De PvdA de ondertekende regel dat dissidente raadsleden hun zetel moeten afstaan als ze uit de fractie stappen gaat schrappen want daar wordt toch niet aangehouden...

Eten Op Het Werk

Woensdag 20 december rond het middaguur was het bedrijfsrestaurant van Tanatex Ede het decor van een zogenoemd ‘pop-up culinary event’. Chef(kok) Edward had deze speciale gelegenheid aangegrepen om acte de présence te geven. Voor een select gezelschap van interne celebraties, geëmployeerd op de afdelingen production en drumming, heeft deze culinaire maestro zich mogen storten op een voortreffelijke haute cuisine. Als special task had deze gastronomische sessie de thematiek van kerst meegekregen. De ‘Pierre Wind’ binnen Tanatex had daarom dan ook gekozen om gevogelte te presenteren gegarneerd door slechts enkele doch zeer bijpassende delicatessen. Als hoofdgerecht was de keuze, na een intensief en weloverwogen denkproces, gevallen op een (aan)gepaste hoeveelheid exclusief vlees van hoenderachtige oorsprong. De kip was dan ook zeer appetijtelijk op schalen geserveerd en dit op een gevarieerd bed van frisse wortel, gebakken roseval aardappel, platte peterselie en gepofte tomaat. Dit verder geflaneerd door het aanbod van gegaarde haricots gewikkeld in een dun reepje gebakken kalkoenspek. Om de smaaksensatie op een nog hoger niveau te tillen had de keukenmeester twee soorten additieven tot leven geroepen. Men had de keuze uit een overheerlijke jus gebaseerd op het onttrokken vocht van het vlees tijdens het bereidingsproces en een voortreffelijke saus, met als essentieel ingrediënt champion gemarineerd in Boursin. Om het gerecht op passende wijze af te blussen was er l'eau pure aanwezig die vanuit een gestileerde beugelfles geschonken kon worden. Na de maaltijd waren de aanwezigen dan ook dermate onder de indruk van het genotene dat de superlatieven niet achterwege konden blijven. Uw culinaire recensent binnen Tanatex ziet dan ook geen belemmeringen om het geheel, we spreken dan van zowel de maaltijd als ook de bijbehorende setting in kerstsfeer, een zeer hoog waardeoordeel toe te kennen. Daarnaast nog de ongekende kwaliteit/prijsverhouding in ogenschouw nemende kan de eindconclusie dan ook niet anders luiden dan dat de vatbaarheidsgraad voor herhaling uitermate hoog is!

World Art Center

Ede moet op de kaart! Exit het stoffige en sullige imago van ons uit de kluiten Veluws gegroeid dorp met heuse stadsallures. Weg met de jansaliegeest. We gaan iets nieuws en heel ambitieus doen. Ede gaat niets minder dan het ‘World Art Center’ onderdak bieden! De herbestemming van de kazernegebouwen gaat jaarlijks heel veel kunstliefhebbers naar Ede halen. We gaan toonaangevend worden in de wereld van de kunst en cultuur. We gaan…

Bovenstaande zou mogelijk weer kunnen geven wat het college van Ede bij monde van wethouder Johan Weijland voorstaat bij realisatie van dit plan. Maar na het volgen van de raadsvergadering van donderdag 2 november is het volgende mij wel duidelijk geworden:

1.     Op dit moment ontbreekt een gedegen financiële onderbouwing. Er is heel veel gemeenschapsgeld voor nodig, zowel eenmalig bij opstart als structureel voor verdere exploitatie. Er word nu al rekening gehouden met een jaarlijks begrotingstekort.

2.     De persoon die men op het oog heeft voor het ontwikkelen en exploiteren van het kunstmuseum is rondom controversieel.

3.     Net is het project mEdemaken achter de rug waarin burgers mee mochten denken over gemeentelijke bezuinigen die ook de lokale kunst- en cultuursector heeft getroffen. Veel geld nu steken in het WAC lijkt dan ook niet gepast.

4.     Vraag is of dit alles wel breed door de Edese bevolking wordt gedragen? Onderzoek hiernaar zou zeer wenselijk zijn.

5.     De tijd waarin alles besluitvormend moet worden is gering en laat weinig mogelijkheid over voor gedegen onderzoek naar diverse aspecten van het plan.

Wat mij betreft gaat dit plan van de baan. Laat Ede maar Ede blijven. Het beschikbare geld slechts gebruiken om de huidige voorzieningen te onderhouden en te verbeteren. Op kunst- en cultuurgebied zijn ook genoeg lokale initiatieven die ondersteuning verdienen. Wellicht kan het dienen als inzet bij de gemeenteraadsverkiezing in maart 2018. Kunnen we als Edese burgers heel goed aangeven of we dit WAC willen of niet... 

Hoogvliegers

Het gebeurt niet vaak dat de gehele Edese politiek ergens unaniem voor of tegen is. Maar we hebben nu wel zo’n zaak! Alle partijen (inclusief de afsplitsingen) zijn het oneens met het vliegverkeer over Edes grondgebied dat Lelystad Airport teweeg gaat brengen. De verontwaardiging is dan ook groot dat de regering plannen hiervoor ontwikkeld heeft en gemakshalve even vergat het politiek bestuur van gemeente Ede hierbij te betrekken. Wethouder Leon Meijer moet dan ook praten als brugman in het Haagse en geniet daardoor al enige landelijke bekendheid...

Maar het is terecht, al die vliegtuigen boven de prachtige Edese natuur is iets wat we met z’n allen natuurlijk niet willen! Afgelopen zomer waren we als gezin in Norg op vakantie en dat bleek onder de vliegroute van Groningen Airport te liggen (vroeger heette dat trouwens gewoon vliegveld Eelde). Mij viel op hoe vaak en hoe groot die vliegtuigen eigenlijk waren die overvlogen. Toch iets van een domper op de vakantiebeleving maar dat is voor een paar dagen nog wel te doen. Het wordt echt anders als je daar permanent woont lijkt mij…

Laten we eerlijk zijn, dat vliegverkeer toeneemt heeft te maken met de vaak belachelijk lage prijzen. Bestemmingen waar vroeger een dagenlange autorit voor nodig was, of waar gewoon vanaf moest worden gezien, daar vliegen we nu in een paar uurtjes naar toe. Voor het geld hoef je het echt niet meer te laten. Dat al die (vakantie) vluchten dan ook plaatsvinden boven duizenden dorpjes zoals Norg of over natuurgebieden zoals die van Ede vergeten we gemakshalve maar even. We willen wel goedkope vluchten maar liever niet boven ons eigen hoofd…

Vliegverkeer kan gemakkelijk worden beperkt door belastingheffing. Dat je het dan dus wel voor het geld gaat laten. Toch vrees ik dat dit voor velen weer een vlucht te ver is. Wellicht is het een goed idee om het stemgedrag bij de komende Edese raadsverkiezing hierdoor (mede) te laten bepalen? Ik ga eens kijken welke partijen vliegverkeer boven Ede willen voorkomen in het bijzonder en het verder ook willen beperken in het algemeen! Ik heb het sterke vermoeden dat het deze keer geen unanieme score zal opleveren en niet alle partijen uit hoogvliegers zullen bestaan…