De wereld van o.a. kunst, cultuur, politiek, geloof en wetenschap, dichtbij en veraf, bekeken en gemeten door Jolmer Winkel (pseudoniem Willem Jonker) vanuit de wijk Rietkampen te Ede.
Interactie kan door het sturen van e-mail naar: jolmerwinkel@gmail.com of mij te gaan volgen op Twitter of vrienden te worden op Facebook.
vrijdag 6 januari 2017
Ik Zet Het Op Een Lopen...
In oktober 2016 besloot ik na een tussenpoos van meer dan tien jaar het hardlopen nieuw leven in te blazen. Het ging voorspoedig. De eerste keer liep ik moeiteloos 30 minuten en dat in een heel redelijk tempo. Ik had de volgende dag ook geen noemenswaardige spierpijn. De tweede keer klokte ik 35 minuten en twee dagen later al 40. Via drie kwartier ging daarna ook 50 minuten zonder problemen. Het oude gevoel was terug. Conditioneel zat het helemaal goed.
Maar de afstraffing volgde gauw. Letterlijk te hard van stapel lopen en dat in combinatie met het gebruik van oude loopschoenen (met onvoldoende demping). Een fikse blessure aan mijn rechtervoet was het gevolg. Ik heb dan ook de tijd genomen om te herstellen hiervan en om nieuw schoeisel aan te schaffen. Een mooi markeerpunt was dan ook jaarswisseling en mijn eerste duurloopje is intussen een feit... heel rustig en dat 20 minuten. Waar het gaat eindigen? We zullen het zien...
JANUARI 2017:
Op 6 januari dus voor het eerst gelopen. De weegschaal gaf 78,0 kg aan. Wel heel rustig en dat 20 minuten. De volgende 5 keren gestopt bij 25 minuten. Daarna nog 3 keer een half uur gelopen. Dus de totaal score is dan 9 duurloopjes met een totaal van 235 minuten. Aan het einde van januari gaf de weegschaal 73,4 kg aan als gevolg van lijnen en het regelmatig hardlopen.
FEBRUARI 2017:
Deze maand heel bewust niet langer dan 30 minuten per duurloop gedaan en dat 10 keer. Totaal dus 300 minuten gelopen en dat vooral 's avonds zo rond 21.00 en bij vrij lage temperaturen. Aan het einde van de maand kon er 70,7 kg worden afgelezen. De inspanning heeft dus al aardig z'n vruchten afgeworpen.
MAART 2017:
Een stapje extra en dus deze maand duurloopjes van 35 minuten gestart. Totaal zijn het er 11 geworden en dat resulteert in 385 minuten effectief hardlopen. Regelmatig begon mijn gewicht bij weging zelfs met een 6. Is heel lang geleden ook wel eens het geval geweest. Na de laatste keer mocht er zelfs 69,0 kg worden genoteerd.
APRIL 2017
De teller staat deze maand op 11 keer een duurloop van 40 minuten. Tot nu toe eigenlijk alleen langs de N224 gelopen en dan via industriegebied de Kievitsmeent weer terug. Ik weet niet precies hoe hard ik ga maar schat zo in dat het rond de 11,5 km/uur gaat. Straks nog een schepje er bovenop en wie weet kan ik later dit jaar nog ergens een 10 km zo rond de 50 minuten gaan lopen.
Labels:
Eigen Foto,
Persoonlijk,
Samenleving,
Sport
dinsdag 3 januari 2017
Schijt Aan Geen Tijd
Jan van Ede en Eef Harskamp zijn binnenkort 60 jaar getrouwd. Ze zijn nu in de tachtig en dat is niet iedereen van hun generatie gegeven. Ze kunnen er over meepraten. Er is intussen al iets door de familie geregeld en alle kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen zullen die dag aanwezig zijn. Jan en Eef zijn dankbaar en zien uit naar de dag van hun diamanten jubileum. Toch is er onlangs wel iets van een domper ontstaan. Gemeente Ede heeft uitgesproken dat de burgemeester of de vervangend wethouder niet meer langs gaat komen bij een 60-jarig huwelijk. Dit vanwege de tijd die het groeiend aantal bezoekjes in beslag neemt. Ik ging bij deze familie langs in hun seniorenflatje en nadat de koffie is ingeschonken steekt meneer van Ede teleurgesteld van wal:
"Heel jammer dat ze niet meer willen komen en je hoort er ook niemand over. Alleen die paardestaart. Zo noem ik hem altijd maar, ik ben niet meer zo goed in het onthouden van namen. Maar je weet wel, die man van burgerlijke belangen. Die partij tegen asielzoekers maar wel weer voor monumenten. Nou ja, 60 jaar getrouwd zijn is eigenlijk ook heel groot monument. In plaats van niet meer te komen zouden ze ons per trouwjaar een fiks bedrag subsidie moeten geven. Te weinig tijd. Wat is nu even een uurtje bij ons op bezoek komen? Ik heb zelfs uitgerekend dat ik binnenkort 525600 uren het met Eef heb uitgehouden. Is dat trouwens niet wat voor jou om te gaan doen? Als een soort van extra wethouder van jubileums. Kun je naast het brengen van een bosje bloemen ook direct een stukje schrijven voor die... hoe heet die die krant ook al weer... de Edese Stadspost of zoiets? Wat is het volgende? Niet meer komen bij 100-jarigen omdat het er steeds meer zijn?"
Meneer van Ede pruttelt vervolgens door over allerlei zaken waar de burgemeester en al die wethouders blijkbaar wel allemaal tijd voor hebben en wat is zijn ogen best wel wat minder kan. Intussen komt mevrouw van Ede een nog een bakje koffie inschenken en neemt daarbij het gesprek over.
"Luister maar niet te veel naar hem. Als ik al het gezwets van Jan van de afgelopen 60 jaar had opgeschreven dan was daarbij vergeleken de bijbel maar een brochure. Schrijf dit maar eens op. Mijn moeder zei vroeger altijd 'Schijt aan geen tijd' Voor belangrijke dingen in het leven maak je gewoon tijd. Punt uit. En dat geldt ook gewoon voor de burgemeester en de loco's. Niet zeuren, gewoon komen. De koffie en het gebak zullen klaar staan en we ontvangen hem of haar hartelijk."
Ik noteer het allemaal gewillig en bedank de familie van Ede voor hun inbreng. Heel aardige mensen denk ik als ik naar huis fiets. Natuurlijk moet iemand namens de gemeente Ede gewoon blijven komen. Aan de gezelligheid en de lekkere koffie zal het echt niet liggen kan ik vermelden...
zondag 18 december 2016
The Passion Naar Ede
Mensen die van kinds af aan met de bijbel zijn opgevoed zullen dit vast wel herkennen. Dat bepaalde verhalen in je fantasie als kind ergens in de naaste omgeving hebben plaatsgevonden. Zo kan ik in mijn geboortedorp probleemloos aanwijzen waar b.v. de wijngaard van Nabot lag of de plek waar krijgsoverste Naäman zich zeven keer zich in de Jordaan onderdompelde om van zijn melaatsheid te genezen.
Daar moest ik aan denken toen ik onlangs las dat er stemmen in Ede opgaan om ‘The Passion’ hier naar toe te halen. Het lijdensverhaal van Jezus als theater- en muziekspektakel. Nu ben ik geen geboren en getogen Edenaar maar had direct de juiste locaties voor ogen. De Oude Kerk is het centrum van de religieuze macht en daar zetelt hogepriester Kajafas. Om voor Pontius Pilatus geleid te worden kan worden volstaan door langs stadscafé Oscar naar het Doelenplein te gaan.
Naast de ingang van 'de wok' zie ik de Romeinse bestuurder al tussen de daar aanwezig pilaren staan. Golgotha ligt natuurlijk boven op onze eigen Paasberg (toepasselijker kan het bijna niet!). De Paasbergerweg er naar toe is dan eigenlijk de Via Dolorosa. Ter hoogte van de trapakkers wordt Simon van Cyrene van dit veld geplukt om het kruis verder te dragen. U merkt dat ik de invulling al zo’n beetje rond heb. Ede zal uiterst geschikt zijn voor zo’n mediaspektakel.
Toch is mijn enthousiasme gering. Het is u wellicht niet ontgaan… het gaat financieel goed met onze gemeente. Er zijn enkele miljoenen euro’s over die teruggegeven worden aan de burger. Nu buitelen de lokale politieke partijen over elkaar heen met ideeën over de besteding hiervan. In het kader hiervan wordt ook ‘The Passion’ genoemd lijkt mij. Maar het project mEdemaken, de grote bezuinigingsronde waarin burgers mochten meebeslissen waar gekort moest worden, is nog maar net afgelopen.
Daar heeft de kunst en cultuursector ook averij opgelopen. Nu kost zo’n grootschalig mediaproject de gemeente natuurlijk het één en ander. Kun je dat maken vraag ik mij af? Wel geld steken in zo'n eenmalig gebeuren op kunst/cultuurgebied maar aan de andere kant korten op lange termijnzaken voor alle Edese inwoners in deze sector? Het geld dat de gemeente in ‘The Passion’ moet steken voelt dan ook een beetje aan als de zilverlingen die Judas ontving voor zijn verraad…
vrijdag 16 december 2016
Help... De Wethouder Vertrekt!
Nadat ik in januari 2012 een twitteraccount had aangemaakt duurde het niet lang of ze was één van mijn eerste volgers. Als raadslid ging ze zeer actief mensen opzoeken waarmee interactie zou kunnen ontstaan. Dit gegeven inspireerde mij weer om verdere lokale politici te gaan volgen wat uiteindelijk veel politiek gerelateerde columns van mijn hand heeft opgeleverd. Haar veelvuldig gebruik van twitter bracht mij er ook toe om de prijs voor de Sterkst Twitterende Edese Politicus (STEP) te bedenken die zij dan ook als eerste in de wacht sleepte.
Ik heb ervaren dat haar manier van optreden in de (sociale) media een breed gedragen sympathie heeft opgeleverd. De aard van haar interactie veranderde logischerwijze wel toen ze bij het stoppen van Simon van der Pol hem als wethouder ging opvolgen. Maar waar andere wethouders niets of nauwelijks van zich laten horen ging zij gestaag door met zo adequaat mogelijk de interactie aan te gaan. Soms wellicht op de tong bijtend of met iets van meel in de mond.
Bij de gemeenteraadsverkiezing van 2014 stelde ze zich kandidaat als lijsttrekker en eigenlijk tegen alle verwachting in kon ze verder als wethouder. Haar partij verloor een zetel en de overgebleven drie waren niet eens nodig om aan een meerderheid van collegepartijen te komen. Maar toetreding werd toch een feit. Ze mocht op basis van drie zetels wethouder blijven hoewel andere partijen er ook maar eentje leverden met het dubbele aantal raadsleden. Een actie waaruit veel vertrouwen in haar persoon sprak.
Nu heeft ze onlangs te kennen gegeven te stoppen als wethouder om een baan als directeur van een woningcorporatie te gaan vervullen. Een verstandige keuze want de kans dat ze wethouder zal blijven is wel heel klein. Dat ligt dus niet aan haar maar wel hoe haar eigen partij het landelijk doet. Die zit namelijk in de hoek waar grote electorale klappen vallen. Verder doet waarschijnlijk bij de volgende Edese gemeenteraadsverkiezing een nieuwe partij mee die in dezelfde politieke vijver vist. Ik hou het niet voor onmogelijk dat er uiteindelijk maar een zetel overblijft.
Een oud collega van mij sprak wel eens over mensen van het kaliber ‘weet alles, kan alles en heeft overal kijk op’. Nou, ze komt aardig in de buurt lijkt mij. Ik wens haar dan ook veel succes bij haar nieuwe baan en hoop dat haar manier van optreden nog veel Edese raadsleden en wethouders blijft of wellicht gaat inspireren. Ze zal politiek gemist worden maar ongetwijfeld blijven twitteren. Binding met wat er in de samenleving speelt ligt haar nu eenmaal aan het hart. Marije Eleveld het ga je goed!
Labels:
Column,
Ede,
Personage,
Politiek,
Sociale Media
maandag 12 december 2016
Zweet Des Aanschijns...
Het is altijd jammer als een buurtgemeente van Ede weer eens een primeur in de wacht sleept en wij hier met lege handen staan. We proberen met alle macht inventief en vernieuwend bezig te zijn met als ultiem doel van de kaart te bruisen dan wel te spetteren. Afgelopen week was het weer eens raak… Barneveld troefde ons af. Dit met een heuse sportschool op reformatorische basis!
Waarom heeft niet eerder iemand in Ede dit bedacht vraag ik mij dan af? Er is hier natuurlijk ook zo'n enorme potentiële doelgroep. Maar een klein percentage hiervan aan het sporten krijgen betekent direct al een overvolle sportzaal. Ik probeer mij even in te leven in de reformatorische sportfilosofie. Deze nieuwe lichting sporters bevragen elkaar gedurig met het reglement van de sportschool binnen handbereik.
Heb jij de juiste sportschoenen wel aan? Vertonen de vormen en kleuren van je outfit niet te veel gelijkenis met die van buiten de school? Ben je elke keer dat de sportschool open is wel aanwezig? Verder is het van essentieel belang het voortdurend besef te hebben: 'Hoezeer jij je ook in het zweet werkt, je weet nooit zeker of het wel genoeg is. Je kunt alleen maar hopen dat er een dag komt dat dit je duidelijk wordt gemaakt. Zolang dit niet het geval is blijf je in onzekerheid doorsporten'.
Dit is dus een gemiste kans maar ik zie wel meer mogelijkheden. Wat dacht u van een socialistische sportschool in Ede? De deelnemers werken niet individueel maar als collectief, naar draagkracht natuurlijk, gezamenlijk aan hun figuur. Dus geen losse personages op een loopband of aan zware halters maar als hechte groep gezamenlijk touwtrekkend of in een meermansroeiboot. Bij voorkeur dan tegen leden van de liberale sportschool die ook net is geopend.
Of een fitnesscentrum voor boze burgers waar we ook al zo veel van hebben. Die hun agressie dan gedoseerd en gecontroleerd kwijt kunnen zodat er verder geen maatschappelijke brokken vallen. Laten wij in Ede in ieder geval afspreken alert te zijn op nieuwe ontwikkelingen en dat we er dan ook tijdig op inspringen. Het is altijd teleurstellend dat zo'n Veenendaal, Renswoude, Apeldoorn, of nog erger, Wageningen weer eens met de eer gaat strijken…
Labels:
Column,
Ede,
Religie,
Samenleving,
Satire
zondag 13 november 2016
Er Gekleurd Op Staan...
Het was even wennen geef ik toe. Als gezin zaten we zaterdag voor de televisie om de (nationale) intocht van de goedheiligman mee te maken. En wat bleek? Dé zwarte piet bestaat dus niet meer. Het is nu voortaan een piet die kan verschijnen in allerlei kleuren, tinten of combinaties hiervan. Persoonlijk zie ik niet zo dat de zwarte piet een racistisch element in zich heeft en wat ik heb begrepen is daar historisch gezien ook niet echt sprake van. De hele ophef hierover begrijp ik dan ook niet zo. Er zijn wel andere zaken waarover mensen zich wel wat drukker mogen maken lijkt mij.
Wel ben ik opgevoed met de gedachte dat je soms wel eens de
minste moet zijn. Dat je toegeeft om de ander te plezieren en te voorkomen dat
er onenigheid van komt als het niet om een halszaak gaat. Bij de discussie rond
de kleur van piet heb ik dan ook maar besloten dit principe toe te passen. Ik
zie persoonlijk het racisme niet, maar wil hen die dit echt zo ervaren, wel tegemoet
komen. Ik geloof namelijk niet dat de kleur van de helper (knecht mag ook niet
meer) afbreuk doet aan hoe kinderen sinterklaas beleven. Dus
pieten met bonte kleuren is even wennen maar dat is slechts een kwestie van
tijd.
Vanaf het begin is er in orthodox protestant Nederland ook sprake
van scepsis over zo’n feest met pure roomse wortels. Maar dat slijt dus gewoon
en is geen issue meer. Nu de cv-installatie algemeen als warmtebron wordt
gebruikt is er eigenlijk nergens meer een echte schoorsteen te bekennen. Het
feest gaat gewoon door mensen. Hier in Ede komt de sint met de trein aan. Geen
kind die op dat moment de stoomboot mist. Die kleur van piet zal voor de
jeugdige doelgroep dan ook weinig invloed hebben op de uiteindelijke
feestvreugde lijkt mij. Aanpassingen en variaties op het al oude traditionele
kinderfeest zijn gewoon mogelijk…
Wel heb ik moeite met het venijn dat fervente voor- en
tegenstanders in deze zaak aan de dag leggen en de terminologie die wordt
gebruikt. Dat het einde van zwarte piet ook zo’n beetje het einde van onze
Nederlandse cultuur betekent. Dat anti zwart gelijk staat aan landverraad. Dat
het zelfs politiek beladen wordt. Een raadslid van Groenlinks
profileert zich als tegenstander van de zwarte piet en wordt vervolgens afgevoerd
door de politie. Fleur Agema van de PVV die deze mensen op haar beurt dan weer
linkse terroristen noemt. Dan sta je wat mij betreft er pikzwart en heel
gekleurd op. Wellicht moeten de (gekleurde) pieten in plaats van snoepgoed nu maar eens veel
verdraagzaamheid in de schoenen van de volwassenen stoppen…
vrijdag 28 oktober 2016
Klotsend Geld...

Het gaat goed in Ede. Zo goed zelfs dat er in de politiek sprake is van geld terug geven aan de burgers. Tja, en hoe doe je dan zoiets? Geld incasseren is niet zo’n probleem. Het principe van belastinginning bestaat tenslotte al sinds er machthebbers zijn. Maar teruggeven dat is natuurlijk niet een alledaagse bezigheid. Zoiets vergt toch wat meer denkkracht. De lokale VVD was er gauw uit… verlaag gewoon de OZB met 10%. Klinkt heel sympathiek en is slechts een kleine administratieve handeling. Eentje uit de categorie ‘kortste klap’.
Maar die OZB wordt toch betaald door mensen met een eigen woning? Dan passeer je dus de mensen die huren! Heel terecht werd daarom ook door raadslid P.G. van den Berg van GroenLinks/PE opgemerkt dat de bijstandsmoeder in een huurflatje van de teruggave niets zal merken. Fractievoorzitter van Milligen van de VVD wuifde dit argument laconiek weg. Want in Ede stromen volgens hem de potten met geld toch over. Hoe ziet hij dat voor zich? Dat zo’n moeder op maandagochtend zich op het gemeentehuis meldt. Dat ze met haar handen een kommetje maakt.
Dat vervolgens een ambtenaar er een goed gevulde buidel in leegt en de overstroming die volgt het geld tegen de plinten laat klotsen? Tot volgende week maandag mevrouw en doe de groeten aan uw kinderen. Nee, je voelt wel aan dat bepaalde groepen mensen in onze (lokale) samenleving, die steun (het hardst) nodig hebben, bij een OZB teruggave echt niet zullen profiteren. Wel huiseigenaren waarvoor geldt, het groter en duurder de woning, hoe meer het VVV (Veelvuldig Villa Voordeel) voor je zal werken.
Kijk het betalen van belasting is nu eenmaal één van de weinige ‘zekerheden’ in het leven. Daar heb ik dan (ook als huiseigenaar) ook niet zo’n probleem mee. Als het maar goed wordt besteed natuurlijk! Profiteren van de opbrengst, of in dit geval teruggave, mag wat mij betreft primair ten goede komen aan hen die het meest nodig hebben. Een soort van solidariteitsprincipe dus. Maar ik geloof niet dat het de VVD met dit geld-retour-actie-voorstel daar om te doen is. Die hebben zo ook hun eigen electoraat...
Labels:
Column,
Economie,
Ede,
Politiek,
Samenleving
zondag 23 oktober 2016
Heel Ede Kookt...
Wie food zegt… zegt gemeente Ede en visa versa. Alles lijkt hier nog maar om food te draaien. Foodfestivals, eten in kunstvorm opgehangen in het winkelcentrum, een wethouder die in de AH-XL laat zijn hoe je etensrestjes nog goed kunt verwerken, het organiseren van een zogenaamde ‘foodbattle’ en zo kan ik nog wel even doorgaan. Nu heb ik uit betrouwbare bron vernomen dat er binnenkort nog een ‘food related event’ zal plaats vinden.
Vooraf aan een Politieke Dag Ede (PDE) zullen diverse fracties de keuken in duiken om hun producten in het gemeentehuis aan de Edese inwoners te serveren. Dit in een poging de kloof tussen politiek en de burger te verkleinen. Liefde gaat nu eenmaal vaak door de maag nietwaar? Ik mocht alvast een kijkje in de keuken krijgen van alle politieke fracties en de plannen die ze hebben voor dit politieke buffet.
Voor Burgerbelangen was het snel
duidelijk wat ze gaan koken. Geen buitenlandse fratsen maar gewoon ouderwetse
degelijke Nederlandse kost. De keuze is daarom ook gevallen op hutspot.
Fractievoorzitter Ruben van Druiten licht de keuze toe: “De wortels staan voor
ons Nederlandse oranjegevoel, de aardappelen als eenvoudige doch duidelijke voeding,
zoals wij de zaken vaak ook benoemen, en
de uien voor het feit dat wij als oppositiepartij veel zaken in gemeente Ede om
te huilen vinden”. Verder zal hun prutje worden bereid zonder inductie- of
gasverwarming maar met behulp van een historisch petroleumstel.
Hoewel er bij de VVD wel een grote
voorkeur leeft voor wat meer elitaire voeding is er toch gekozen om er ook een
iets populistisch tintje aan te geven. De partij zal daarom naast kleine
stukjes zalm en biefstuk dit serveren op een bedje van patat frites waarbij een
ietwat zure wijn zal worden aangeboden. Raadslid Hester Veltman laat weten dat
dit laatste een knipoog is naar hoe velen de rol van de Edese VVD zien sinds
die partij buiten het college is komen te staan.
De drie christelijke partijen hebben
gekozen voor het gezamenlijk thema ‘ware brood des levens’ en zullen zich voor
deze gelegenheid eens achter één tafel scharen. Rechts de SGP, in het midden
het CDA en links de ChristenUnie. De drie zullen daarom ook geheel in stijl
brood en vis aanbieden. Raadslid Arnold Versteeg van de SGP grapt nog dat de
zout- en vetarme bij producten bij het CDA verkrijgbaar zullen zijn maar de
meest voedzame en lekkerste uit de staatkundige keuken komen.
Bij D66 was men er gauw uit. De partij
zal spacecake gaan maken. Fractievoorzitter Sina Salim ziet hierin een
uitgelezen mogelijkheid om op deze manier de regulering van de wietteelt onder
de aandacht van de Edese bevolking te brengen.
Bij Gemeentebelangen weet men nog niet
zo goed hoe ze het zullen aanpakken. Fractievoorzitter Peter de Pater gooit er
als halve cabaretier dan maar uit dat “We worden soms ook wel spottend de
horecapartij genoemd en zullen daarom we geheel in stijl op de achtergrond alleen maar bier
gaan serveren”.
Bij de lokale PvdA weten ze ook nog
niet zo goed welke kant ze op willen met hun menukeuze. Een echt rood gerecht
zou goed mooi passen bij dit gebeuren maar de vraag is of dat nog wel geheel de
lading dekt. Er wordt dan ook gedacht aan het serveren van iets meer lichter product, een
aardbeienyoghurt of zoiets. Raadslid Raşit
Görgülü heeft nog geopperd om iets Turks te gaan serveren maar dat lijkt de
rest van de fractie gezien de huidige ontwikkelingen geen verstandige multiculturele
culinaire oplossing.
Bij
Groenlinks/PE kan men eigenlijk niet om groen, biologisch en duurzaam heen. Nu
heeft men binnen haar eigen gelederen iemand die beweert fameuze sluitkool te
kunnen maken. Vraag mij niet wat het is maar raadslid Pieter Gerard van den
Berg trekt de geitenwollensokken aan en gaat in de keuken staan om deze progressieve
bijdrage te leveren.
Verder is er nog een partij uitgenodigd om een gerecht te maken hoewel deze geen zitting in de raad heeft. De nieuwe Edese SP zegt dat de keuze voor hen geen hoofdbrekens heeft opgeleverd. Gewoon ouderwetse tomatensoep! Het bestuur laat nog weten dat ze echt heel veel tomaten zullen gebruiken en hun lekkere dikke rode soep een verademing zal zijn van wat er doorgaans uit de neo-liberale gaarkeuken komt.
Verder is
er nog wat gedoe geweest met de keuze van de tafellakens. Groenlinks/PE kwam
met de suggestie om alle gerechten uit te stallen op tafels met daarop een
zogenaamde regenboogvlag als mooie kleurrijke ondergrond. Maar daar kon lang
niet iedereen zich in vinden. Tegenstanders zullen dan ook hun voedsel
uitstallen op een traditioneel witte ondergrond. Hopelijk wordt Heel Ede Kookt
een doorslaggevend succes.
Labels:
Column,
Ede,
Politiek,
Samenleving,
Satire
dinsdag 4 oktober 2016
50 JAAR...
Vandaag, 5 oktober 2016, is het precies 50 jaar geleden dat mijn lieve echtgenote en moeder van onze Wieger, Tim en Sanne... Marja Jonker-Hopma is geboren! We zullen in ieder geval deze speciale verjaardag van haar vandaag in huiselijke kring gaan vieren.
Zij doet niet echt aan sociale media en daarom stel ik voor om aan haar verjaardag aandacht te schenken via ons email-adres wiljonk@planet.nl Wie doet er mee? Schroom dus niet Marja met dit heugelijke feit te feliciteren. Gewoon doen en die digitale brievenbus laten klepperen! Alvast bedankt.
woensdag 14 september 2016
Klikoblues...
De kogel is door de Edese afvalkerk. Na een proef te hebben gedaan gaat het college het afvalstoffenbeleid wijzigingen. Er komt een vierde kliko bij (u leest het goed!). Nu is het scheiden van afval een goede zaak. Ik betrap mij er zelf wel eens op dat ik nog kleine stukjes papier, dat aan plastic verpakking is blijven zitten, los peuter. Eigenlijk zouden we naar een punt moeten toegroeien waar ons afval geen geld kost maar we verdienen aan materialen die gebruikt worden voor recycling. Zo ver is het helaas nog niet.
Dat de gemeente Ede ons financieel wil stimuleren om onze (rest) afvalstroom in te perken is een lovenswaardig besluit. Niet een gemiddeld bedrag per huishouding in rekening brengen maar kijken naar het precieze aanbod. Maar je voelt al aan wat het gevolg zal zijn. Dat de mens zich van nature in inventieve bochten gaat wringen als het gaat om geld te besparen is bekend. Er zal dan ook een groot slot op de 'betaalkliko' moeten komen!
Want wat is nu gemakkelijker dan je eigen troep heimelijk in die van de buren te deponeren. En anders dump je het gewoon ergens in de wijk. Je hoeft niet gestudeerd te hebben om de toename van zwerfafval te voorspellen. Ik wil nog wel eens door de buurt struinen om zwerfafval te verzamelen en dit in eigen container te gooien. Bij het nieuwe systeem van gemeente Ede ga ik daar dus ook nog eens voor betalen! Ik heb dus hele gemengde gevoelens bij het nieuwe plan…
Abonneren op:
Posts (Atom)






